Ահաբեկչության սպառնալիքը ողջ աշխարհում առավել քան երբեւէ լրջագույն մարտահրավեր է դարձել. ՀՀ նախագահ

Հայաստանն ու Իրանը գտնվում են երկրագնդի առավել անկայուն եւ անհանգիստ տարածաշրջանների հարեւանությամբ։  Այդ մասին ասել է ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը իրանական «Շարղ» թերթին տված հարցազրույցում։

Նախագահի խոսքով, որոշ երկրներում մոլեգնում են ահաբեկիչների վայրագությունները, այդ պետությունների ամբողջական հատվածներ գտնվում են այնպիսի ծայրահեղական կառույցների վերահսկողության տակ, ինչպիսին է տխրահռչակ «Իսլամական պետությունը»: «Այս երկրներից ահաբեկչության շոշափուկները տարածվում են դեպի տարածաշրջանի այլ երկրներ, ինչի մի ցավալի օրինակին ականատես եղանք վերջերս, երբ վերոհիշյալ ահաբեկչական կառույցի գործողությունների թիրախ դարձավ մեր բարեկամ Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը: Այս պայմաններում կարեւոր է համատեղել միջազգային հանրության ջանքերը տարածաշրջանային անվտանգության եւ խաղաղության ամրապնդման գործում՝ կարեւորագույն դերակատարություն ստանձնելով ծայրահեղականության դեմ մղվող պայքարում»,- ասել է Սարգսյանն ու հավելել. «Ըստ էության՝ մեր երկու երկրները ոչ թե միջազգային անվտանգության սպառողներ են, այլ այդ անվտանգության կերտողներ, որոնց գործակցությունը միտված է միմիայն կայուն եւ խաղաղ տարածաշրջանային համակեցության ապահովմանը: Հայաստանը եւ Իրանը, ըստ իս, ունեն մի կարեւոր ընդհանրություն. միջազգային ասպարեզում մեր իրականացրած քաղաքականությունը հիմնված է արդարության հասնելու տեսլականի վրա, ինչը չափազանց կարեւոր է առկա բազմաթիվ խնդիրների խաղաղ եւ հիմնավոր լուծման առումով»: 

Ներկայացնելով Հայաստանի դիրքորոշումն ահաբեկչության եւ ծայրահեղականության տարածման առնչությամբ՝ Սերժ Սարգսյանն ասել է. «Ահաբեկչության սպառնալիքը ողջ աշխարհում առավել քան երբեւէ լրջագույն մարտահրավեր է դարձել: Այս պայմաններում միջազգային հանրությունը պետք է վճռական ջանքեր գործադրի ներքին անվտանգության եւ կայունության ամրապնդման ուղղությամբ՝ թույլ չտալով ահաբեկչական կառույցներին հիմնավորվել իրենց տարածքներում: Զուգահեռաբար պետք է զարգացնել նաեւ միջպետական համագործակցությունը՝ տեղեկատվության փոխանակման, սպառնալիքների կանխման ուղղությամբ եւ ցուցաբերել համատեղ կամք եւ վճռականություն՝ ահաբեկչության չարիքի դեմ պայքարի գործում: Ահաբեկչության դեմ պայքարի համար կենսական անհրաժեշտություն է այդ երեւույթի նկատմամբ իրապես անհադուրժող դիրքորոշման որդեգրումը: Միջազգային հանրությունը պետք է արմատախիլ անի քաղաքակիրթ մարդկությանը սպառնացող այդ ժանտախտը, կտրի դրա սնուցման, ֆինանսավորման, աջակցության, հովանավորման ուղիները: Ցավալի է, սակայն մեր տարածաշրջանի որոշ երկրներ, տուրք տալով այսրոպեական ինչ-որ կասկածելի շահերի, համագործակցության են գնում ահաբեկիչների հետ, նրանց ապաստան տրամադրում, ցուցաբերում բազմապիսի աջակցություն: Նմանօրինակ վարքի նկատմամբ պետք է դրսեւորվի համընդհանուր անհանդուրժողականություն»: