Ահա թե ինչ էր պետք Պուտինին Հայաստանում

Lragir.am-ը գրում է. 

Ուկրաինական արշավը մերկացրել է Պուտինյան Ռուսաստանի իրական վիճակը քաղաքական, տնտեսական, ռազմական, քարոզչական մակարդակներում։ Իսկ Բուչայում եւ այլ բնակավայրերում բացահայտված իրողությունները վկայում են Պուտինյան Ռուսաստանի ինքնասպանության անդառնալի ընթացքը, որի մասին զգուշացնում էին բազմաթիվ փորձագետներ ռազմական արշավի նախօրեին։

Ռուսաստանն այս անդառնալի կետն անցավ Հայաստանի դեմ 2020-ի սեպտեմբերին թուրքերի հետ համատեղ արշավով։ Ռուսաստանի՝ որպես պետության ձախողման իրողությունը բոլորի համար ակնհայտ դարձավ հենց Հայաստանի դեմ արշավում, թեեւ այստեղ Մոսկվան գործում էր «քողարկված»՝ իր պրոքսի թուրքերի եւ հայաստանյան ռուսանպաստ բազմաշերտ ագենտուրայի ու քարոզչության միջոցով։ Ուկրաինայում պատերազմն արդեն անխուսափելի էր եւ դառնում էր ժամանակի հարց, ինչպես երեկ խոստովանել է ինքը Պուտինը։

Տեղական եւ օտարերկրյա վերլուծաբանները համերաշխ են այն հարցում, որ Պուտինը ստրատեգ չէ, այլ՝ տակտիկ, ինչը գալիս է նրա չեկիստական անցյալից։ Դրանով են բացատրվում իրավիճակային քայլերը, որոնք գուցե հաջողություն են ունենում կարճաժամկետ հեռանկարում, սակայն ավելի երկարաժամկետ կտրվածքով ակնհայտ են դրանց հետեւանքները։ Ուկրաինայում դա բացահայտվեց լիուլի։

Դա է պատճառը նաեւ, որ Պուտինը Ուկրաինայում պատերազմը համառորեն անվանում է «հատուկ գործողություն»։ Պատերազմը ենթադրում է ռազմավարական պլանավորում, իսկ «հատուկ գործողությունն» ունի կառավարման իր առանձնահատկությունները, մասնավորապես իրավիճակային լուծումների տեսակետից։ Փորձագետները նշում են, որ Պուտինը «հատուկ գործողությունների» վարպետ է, որը ենթադրում է երկու կարեւոր բաղադրիչ՝ դիմացինի անօգնական վիճակը եւ էլիտաների ծախվածությունը։

Հայաստանում այս երկու պայմանն աշխատեց եւ աշխատում է մինչ օրս՝ պրոքսի թուրքերի ու հայաստանյան ռուսանպաստ ագենտուրայի միջոցով։ Ուկրաինայում սակայն իրավիճակն այլ է՝ Ռուսաստանը գործում է ուղիղ, արանքում «թուրքեր» չկան, իսկ ագենտուրան չկատարեց իր դերը։ Դրանով է պայմանավորված այն հանգամանքը, որ Պուտինը զանգվածային զտումներ է սկսել այն կառույցներում, որոնք պատասխանատու էին ագենտուրայի աշխատանքի համար։

Հայաստանում Պուտինի «հաջողությունը» չափազանց ծանր ռազմավարական հետեւանքներ է ունենալու ՌԴ համար, ինչն արդեն սկսել է։ Իր հերթին, մտածելու բան ունեն, ինչպես Կոպիրկինն է արտահայտվել՝ «Հայաստանում ռուսական ներկայության ակտորները», որոնց ՌԴ աստիճանական նահանջին զուգահեռ հանձնելու են անխնա՝ ռուս-թուրքական ոճրագործության «հետքերը մաքրելու» համար։ Երեկվա ՔՊ-Հայաստան դաշինք խեղկատակությունը առաջին ծիծեռնակն է։