Որն է սահմանադրական փոփոխությունների ամենաթույլ քննադատությունը

Մոդերատոր Մոդերան ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .

Սահմանադրական փոփոխությունների ամենաթույլ քննադատությունը, թերևս, հասարակական պահանջի բացակայություն մասին թեզին է, երկրորդը՝ հարցադրումն է, թե ինչա՞ հենց իշխանությունը հանդիսանում փոփոխության նախաձեռնողը, երրորդը՝ պնդումն ա, որ եթե նոր Սահմանադրությունն անցնի, ապա դա ընտրակեղծիք հետևանքով ա լինելու:
Հիմա հարց՝

Հասարակական պահանջի մասին. Սահմանադրական փոփոխությունների հասարակական պահանջը ինչպե՞ս պետքա դրսևորվի: Հասարակությունը պետքա դուրս գա փողոց, ասի՝ նոր Սահմանադրություն եմ ուզում, եկեք փոփոխենք գործողը: Ախր, նույն ընդդիմությունը քաջ գիտակցում է, որ հասարակության 60 տոկոսը երբևէ չի կարդացել գործող Սահմանադրությունը, նորը՝ ևս ու չի էլ կարդալու… Գյուղացին, ով բերքի իրացման խնդիր ունի, ով վարկը մարելու խնդիր ունի պիտի Սահմանադրական փոփոխություն պահանջի՞, այդքան իրավագիտակցություն ունի՞՞՞ իհարկե՝ ոչ: Ուստի էդ հասարակական պահանջի թեզը ծայրահեղ անլուրջա հնչում ներկա իրավիճակի ֆոնին:

Հարցը, թե ինչու ա իշխանությունը նախաձեռնել Սահմանադրության փոփոխություն ևս պարզագույն պատասխան ունի՝ ներեցեք, իսկ ո՞վ, եթե ոչ իշխանությունն ա Սահմանադրության փոփոխություն նախաձեռնում: 1995թ.-ի, 2005թ.-ի փոփոխությունները ընդդիմությունը նախաձեռնե՞ց: Կամ ո՞ր ընդդիմությունը նախաձեռնի Սահմանադրության փոփոխություն. նա, ում 7 հոգանոց ֆրակցիայից 3-ը «անկախ պետություն» են, իսկ մյուս 2-ի՝ դեպքում մեծ հարցա ինչքանո՞վ են ընդդիմություն:

Հիմա ընտրակեղծիքների մասին. եթե ընդդիմությունը ի սկզբանե գիտի որ իշխանությունը կեղծելու ա, ինչո՞ւ 245 ընտրատեղամասում՝ ՀԱԿ-ը, ևս 118 ընտրատեղասում՝ «Ժառանգությունը» հանձնաժողովի նախագահների ու անդամների իրենց տեղերը նվիրեցին իշխանությանը: Ինչի՞ իրենց մարդկանց գործուղելով ընտրատեղամասերը չլուծեցին ընտրակեղծիքների հարցը: Պատասխանը բոլորս գիտենք…