Տարածաշրջանի բարդ պրեֆերանսը

Ռուբեն Շուխյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է

Ակնհայտ է դառնում, որ այնքան էլ հարթ չի ընթանում Թուրքիա-Ռուսաստան ներկայիս հարաբերությունների խորքային ընթացքը, որքան որ այն արտաքինից իդեալական կարող է թվալ: Ինչպես այսօր լրագրողների հետ ճեպազրույցում նշել է Թուրքիայի նախագահը՝ Ռուսաստանի աջակցությունը Սիրիայի իշխող վարչակարգին մտահոգության տեղիք է տալիս իր երկրին: «Ռուսաստանն ու Իրանն այսօր բացահայտ աջակցում են սիրիական վարչակարգին, իսկ մենք պահանջում ենք Սիրիայի տարածքում ստեղծել անվտանգության գոտի՝ այնտեղ սիրիացի փախստականներին տեղավորելու համար։ Ներկայումս Թուրքիայում կա երկու միլիոն փախստական»,- ասել է Էրդողանը:

Այսինքն, այս բազմաքայլ ու խճճված խաղի մեջ Թուրքիան շահագրգռված է, որ Սիրիայի, նաեւ Իրաքի տարածքում ստեղծվեն բուֆերային «անվտանգության» գոտիներ, որտեղ «ոստիկանապետի» դերը, ըստ թուրքական իշխանությունների գաղափարի, պետք է ստանձնի հենց Թուրքիան: Դրանով ամբողջությամբ կմեկուսացվի ներկայիս քրդաբնակ Արեւմտյան Հայաստանի տարածքը` որը հիմա Թուրքիայի համար իր տարածքային ամբողջականության պահպանման առումով մեծ վտանգ է ներկայացնում: Թուրքիան ձգտում է նաեւ սահմանափակել ապագա անկախ Քրդստանի ստեղծումը բացառապես Հյուսիսային Իրաքի տարածքով, իսկ որպես մահակ քրդերի դեմ` օգտագործում է Իսլամական պետություն կոչված ահաբեկչական կառույցը:

«Եթե թողնես կրակը` հետո էլ չէս հանգցնի»` այսպիսի դեմագոգիկ ասացվածք մեջբերեց երեկ Էրդողանը Մոսկվայի մզկիթի բացման պաշտոնական արարողության ընթացքում արտասանած իր ճառում: Ի՞նչ նա նկատի ուներ: Արդարացնու՞մ էր թուրքական կառավարության 1915 թվականին հայերի հանդեպ իրականացրած ցեղասպանությունը, թե՞ իր երկրի անպատժելիությունից ոգեւորված` նույն տարածքում մեկ այլ ազգի հանդեպ գալիք նոր ցեղասպանության յուրատեսակ անոնսն էր դա: Ժամանակը ցույց կտա, իսկ որ Թուրքիայի գործերը տարածաշրջանում լավ չեն` դա արդեն միանշանակ է: