Կլինի՞ նոր որակի քարոզարշավ, թե՞ կկրկնենք հինը

Արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների քարոզարշավային ոչ պաշտոնական մեկնարկը, կարելի է ասել, արդեն տրված է: Արդեն հիմա տեսանելի է, որ քաղաքական ուժերը սկսում են ոչ միայն կուսակցական ցուցակները ճշգրտել, այլև զբաղված են, այսպես ասած, հանրային տրամադրություններ ստուգելով, այդ տրամադրությունների հետ աշխատելու եղանակներ ու ձևաչափեր որոնելով: Հանրային տրամադրությունների հետ աշխատանքում կարևորագույն դերակատարում ունեն համացանցային տեխնոլոգիաներն ու ռեսուրսները՝ ԶԼՄ դաշտից սկսած, սոցիալական ցանցերով վերջացրած: Նախորդ տարիների ընթացքում, ցավոք, ձևավորվել է մի ավանդույթ, երբ քաղաքական գրեթե բոլոր ուժերը փորձում են իրենց քարոզչությունը, մրցակից ուժերի դեմ հակաքարոզչությունը, սեփական ծրագրերի ներկայացումն իրականացնել, այսպես ասած, զարտուղի ճանապարհներով: Համացանցն այդ զարտուղի ճանապարհների համար տալիս է ահռելի գործիքակազմ: Ընդհանրապես, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հայաստանում նախընտրական քաղաքականություն իրականացնելու մշակույթը հեռու է իդեալականից, համացանցի տված ահռելի հնարավորությունները օգտագործվում են հակառակ վեկտորով: Ավելին, համացանցի տված հնարավորություններից օգտագործվում են անանուն մնալու, իրադարձություններին կտրուկ արձագանքելու հատկանիշները՝ երկրորդ պլան մղելով այլ, ավելի ներառական ու արդյունավետ գործիքներ: