Աշխարհի 5 արյունարբու ղեկավարները

Սանասար Կարապետյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

5. Իվան Ահեղը, նույն ինքը՝ Իվան 6-րդ Վասիլյևիչը, հանդիսանում է ներկայիս Ռուսաստանի փաստացի հիմնադիրը: Սիբիրի և Կազանի նվաճումը, իշխանության կենտրոնացումը և օրենքների նոր ժողովածուի ստեղծումը միայն մի քանի դրվագներ են նրա իշխանության տարիներից, ինչի շնորհիվ էլ նա հայտնի է: Իվան Ահեղը, սակայն, իր մականունը ստացել է նաև դաժանության պատճառով, որը նա պարբերաբար դրսևորում էր կառավարման տարիներին: Օրինակ՝ Նովգորոդի «պաշարումը». ցարը կասկածում էր, որ նովգորոդցիները որոշել են դավաճանել իրեն և դավադրության մեջ են մտել Լեհաստանի հետ: Նա քաղաքի շուրջ պարիսպ կառուցել տվեց, և ամեն օր նրա զորքերը տասնյակ նովգորոդցիների էին ընտրում պատահականության սկզբունքով ու մահապատժի ենթարկում:

4. Աթիլլան 434 թ. իր եղբոր՝ Բլեդայի հետ դառնում է հոների առաջնորդ, որոնք այդ ժամանակ վարում էին քոչվոր կյանք Դանուբից ու Սև ծովից հյուսիս ընկած տափաստաններում։ 444թ. սպանելով Բլեդային՝ իշխում է միանձնյա։ 434–441 թթ., ենթարկելով ալաններին, օստգոթերին, հեպիդներին, հեռուլներին և շատ այլ ցեղերի՝ ստեղծում է հզոր ցեղային միություն, որը վերահսկում էր Հռենոս գետից մինչև Չինաստանի սահմանն ընկած տարածքները։

451 թ հավաքելով իրեն ենթակա ցեղերից մեծ զորք՝ Աթիլլան անցնում է Հռենոսը և ներխուժում Գալլիա։ Սակայն հռոմեացի զորավար Աեցիոսը վեստգոթերի աջակցությամբ ստիպում է Աթիլլային նահանջել։ Վճռական ճակատամարտը տեղի է ունենում 451 թ. հունիսի 23-ին Կատալաունյան դաշտերի վրա«Ժողովուրդների ճակատամարտ» անունով հայտնի այդ մարտում հռոմեացիները և նրանց դաշնակից վեսթգոթերը, բուրգունդները և ֆրանկները ջախջախում են հոներին։ Ըստ պատմիչ Իորդանի վկայության, ճակատամարտում ընկել է 180 հազար մարդ։ Սակայն Աեցիոսը ավարտին չի հասցնում հոների ջախջախումը՝ թույլ տալով նրանց նահանջել Հռենոսի աջ ափ։

452 թ. գարնանը, հավաքելով նոր զորք, Աթիլլան ներխուժում է Իտալիա։ 453 թ. նա հանկարծամահ է լինում:

Հոները համարում էին Աթիլլային գերբնական անձնավորություն, անհաղթությամբ օժտող ռազմի աստծո թրի տիրակալ։ Նա դարձավ գերմանական և սկանդինավյան վիպերգերի գործող անձ:

3. Իդի Ամին Դադան Ուգանդայի բռնապետն էր, ով իշխանության էր եկել 1971 թվականին կազմակերպված հեղաշրջման արդյունքում: Նրա կառավարումը նշանավորվեց տնտեսության կատաստրոֆիկ անկմամբ, ազգամիջյան բախումներով, կոռուպցիայի ծաղկունքով, անկանոն սպանություններով և մարդու իրավունքների ու ազատությունների տոտալ ոչնչացմամբ: Տարբեր տվյալներով, Իդի Ամինի ռեժիմը խլել է 100 հազարից մինչև 1,5 միլիոն մարդու կյանք: Ամինը շատ կասկածամիտ էր և անընդհատ ռեպրեսիաներ էր իրականացնում իր մերձավոր շրջապատում՝ կասկածելով յուրայիններին լրտես ու օտար գործակալ լինելու մեջ: Արդյունքում նա իր մահկանացուն կնքեց Սաուդյան Արաբիայում՝ արտաքսման մեջ:

2. Պոլ Պոտը կամ Սալոտ Սարը կամբոջիական քաղաքական գործիչ էր և «կարմիր կհմերների» առաջնորդն էր, ով հետագայում դարձավ Դեմոկրատական Կամպուչիայի կառավարության գլուխը: Իր իշխանության 4 տարիների ընթացքում նա այնպիսի դաժանություն դրսևորեց, որ հիմա այս ցուցակի 2-րդ տեղն է զբաղեցնում: Պոլ Պոտը իսկական ցեղասպանություն իրականացրեց սեփական ժողովրդի հանդեպ: 4 տարիների ընթացքում նա հայտարարեց պատերազմ բուրժուազիայի ու ինետելեգենցիայի դեմ և ոչնչացրեց բնակչության 20 տոկոսը՝ 1.5 միլիոն մարդու:

1. Մաոյի իշխանության ներքո Չինաստանի բնակչությունն աճեց 350 միլիոնով, Մաո Ցզեդունը կրում է պատասխանատվություն միլիոնավոր մարդկանց մահերի համար: Իր կառավարման առաջին տարիներին նրա հրամանով մահապատժի էին ենթարկվել մի քանի խոշոր հողատեր ֆեոդալներ, ինչ արդյունքում նրանց կալվածքներում սովից մահացել էին 700 հազար մարդ: 6 միլիոն մարդ տեղափոխվել էր աշխատանքային ճամբարներ, իսկ «Մեծ թռիչք» ծրագրի իրականացումից մահացել է, տարբեր հաշվարկներով, մինչև 45 միլիոն մարդ, բայց անգամ այսքանով Մաոն չսահամանափակվեց: Նրա ձեռնարկած մշակութային հեղափոխության պատճառով տուժեց 100 միլիոն մարդ, որոնցից հազարները զրկվեցին իրենց կյանքից: Այսպիսով, Մաո Ցզեդունը մարդկության պատմության ամենադաժան առաջնորդն է: