Հովհաննիսյանի փորձերն իր անունը «վառ» պահել ընթերցողների շրջանում ապարդյուն են

Տևական ժամանակ Գագիկ Ծառուկյանի ուշադրությունը հայցող, աղերսող «քաղաքական թոշակառու» Հմայակ Հովհաննիսյանի ջանքերը կուսկացության ցուցակում տեղ գտնելու կապակցությամբ զուր անցնելուց հետո, նա բոլորովին այլ «տակտիա» որդեգրեց՝ ինչ-որ չափով արևի տակ մնալու համար: Ժամանակ առ ժամանակ հայտնվելով, լրատվականներից մեկում ինչ-որ թեմաներ արծարծելով, Հովհաննիսյանը պլան մաքսիմումն է իրականացնում իր համար և փորձում «վառ» պահել իր անունը ընթերցողների շրջանում: Հանգած հրաբուխ հիշեցնող այս քաղաքական դիակը, հանդգնել է խոսել Գագիկ Ծառուկյանի քաղաքականությամբ չզբաղվելու թեմայից: Նույն այն մարդու, ում քաղաքական կուսակցության շարքերն հայտնվելու Հովհաննիսյանի բաղձալի երազանք այդպես էլ ի կատար չածվեց: Եվ ահա հարմար ժամանակ ընտրելով, Հովհաննիսյանը բոլորովին անհամատեղելի կոնտեքստում, քննարկում է Ծառուկյանի քաղքաքականությամբ չզբաղվելու թեման, այն դեպքում, երբ այդ խոսակցություններն արդեն իսկ վառ ապացույցն են այն բանի, որ Ծառուկյանը դաշտում ոչ միայն կարևոր ու առանցքային գործիչ է հատկապես հետհեղափոխական փուլում, այլ նաև ունի լուրջ աջակցություն հանրության շրջանում:

Ինչևէ Հովհաննիսյանի ինքնահաստատվելու հերթական փորձը կրկին անգամ ձախողվեց, քանի որ նրա ձգտումները ուշադրության արժանանալու կրկին անգամ հակառակ էֆեկտ ստացան, երբ նա գերագնահատելով իր մտավոր ունակությունները, փորձեց վերլուծել մի թեմա, որը մեղմ ասած «ծանր էր իր քաշից»: Գոնե մարդկային արժանապատվությունը գլուխ բարձրացներ Հովհաննիսյանի մոտ և հանգամանքը, որ ժամանակին Ծառուկյանի տրամադրած օգնությունները իր և իր ընտանիքի առողջական խնդիրները վերականգնելու նպատակով, ինչ-որ կերպ զսպեին ամբիցիոզ թոշակառուի նկրտումները: Միգուցե այդ դեպքում տպավորությունն այլ կերպ կլիներ և Հովհաննիսյանի առանց այդ էլ վարկաբեկված և ոչ փառունակ անցյալն ու ներկան էլ ավելի չէին խոցվի: