Թանապուրի միջի ճանճը կամ մխտռվածը
ՀասարակությունԼինում է չի լինում մի ծերունի է լինում, ով թեեւ վաղուց արդեն էլ առաջվանը չէ, բայցեւայդպես սիրում է ժամանակ առ ժամանակ երեւալ, մի երկու հեքիաթ պատմել ժողովրդին ու կրկին փակվել իր մութ ու խոնավ անկյունում: Ծերունին, ում անունը Տիգրան է, իսկ ազգանունը Հովհաննիսյան, ասում են երջանիկ շապիկով է ծնվել, չհաշված իր ոչինչ չասող կերպարին, այնուամենայնիվ կյանքի բերումով կարողացել է շողալ այլոց հաշվին: Նման դեպքեր շատ չեն եղել, քանզի նրան բանատեղ դնողներն էլ քիչ էին: Տիգրանին ճանաչողները, թեկուզ նրան շատ քչերն են ճանաչում, պատմում են, որ մարդկային տեսանկյունից այդքան էլ հաջող չէ՝ ծախու է, քսմսվող, անգամ քչփչող: Բարոյական անկյունից եւս ոսկի չէ, նրա մտերիմները վերջինիս անվանում են ճանճ: Ասեք, որ նորմալ մարդուն դժվար թե ճանճ անվանեն: Իչեւէ, Տիգրանը, իսկ ավելի ճիշտ ճանճը, մի տհաճ խասյաթ է ունենում՝ մտնել թանապուրի մեջ ու մի լավ մխտռել այն: Ասում են, դա նրա մոտ վատ չի ստացվել, ավելին՝ գրեթե միշտ է հաջողվել: Այդկերպ նա կարողացել է լուծել միանգամից երկու հարց՝ լցնել փոքրիկ ստամոքսն ու մխտռել ապուրը: Բայց ինչպես ասում են ամեն ինչի սկիզբ ունի նաեւ իր վերջը: Պատմում են, թե վերջերս ճանճը լավ չէր թռչում, բայց դե սովել էր չէր կարող՝ թռել մտել է մի ապուրի մեջ, մի լավ խժռել, հետո յուղոտվել ու մխրճվել սեփական կեղտով մխտռած թանապուրի մեջ: Ինչպես հասկացած կերպարն ու պատմությունը փոխաբերություն է, ինչը ցավոք, հիմնված է իրական պատմությա վրա, խոսքը «Հայաստանի ձեռներեցների կոնֆեդերացիայի» նախագահ Տիգրան Հովհաննիսյան, այո, նախագահ բառն այս պարագայում մեծ պատիվ է իր համար: Տիգրանը, աղերսող է, սեփական խնդիրն ուրիշի վզին փաթաթող, հարկ եղած դեպքում ինչպես դաժան իրականությունը ցույց տվեց անգամ պատվեր կատարող: Տիգրանը, է'հ ճանճը, է'հ մխտռվածը…մի խոսքով՝ նա, ոչ վաղ անցալում, թակել է բարերներից մեկի՝ Ծառուկյանի դուռը, աջակցություն խնդրել ու ինչպես սպասելի էր՝ ստացել այն: Սակայն երեք տարի անց դուրս եկել նույն մարդու դեմ: Ճանճին բնորոշ տզզոցով, մխտռվածը, փորձել է քիթը խոթել իրեն չվերաբերող թանի՝ գործերի մեջ: Իհարկե, անհիմն շահարկելով ու զրպարտելով Ծառուկյանին նա այդպես էլ ոչնչի չի հասել, ընդհակառակը ջրի երես է հանել իրեն պատվիրողներին ու մխրճվել սեփական կեղտի մեջ: Ահա այսպիսի վախճան են ունենում բոլոր մխտռված ու մխտռող ճանճերը…