Պայթյուններին սպասելով

Ելքում կարծես թե ելքերը նվազում են, չնայած թերևս ավելի ճիշտ կլինի ասել, խմբակցության ղեկավարը հետզհետե հայտնվում է անելանելի դրության մեջ: Գուցե սա է պատճառը, որ Փաշինյանի վարքագիծը վերջերս մեղմ ասած տարօրինակ է դարձել: Բան այն է, որ չնայած երկրում առկա խնդիրների բազմազանությանը, քաղաքական դաշտում 2018 թվականին ընդառաջ տիրող խառնաշփոթին, Ելքի ղեկավարը զբաղված է ինչ-որ անհասկանալի գործունեությամբ: Մեկ փորձում է ԵՏՄ-ից դուրս գալու օրակարգ մշակել՝ ամենայն հավանականությամբ հասկանալով, որ չի հաջողելու, մեկ ընկած պաշտպանության նախարարի ծառայության նրբերանգներն է ուզում հասկանալ, դե ձեռքի հետ էլ ռևերանսներ է անում կառավարությանը:

Այս տարօրինակությունների պատճառը փոքր ինչ անհասկանալի է, չնայած մյուս կողմից կարծես թե խնդիրը բոլորովին այլ բանի մեջ է՝ իսկ ավելի ճիշտ փողի: Ուշադիր հայացք պետք էչէ հասկանալու համար, որ կարծես թե Ելք խմբակցության ղեկավարի ֆինանսական հոսքերը չորացել են: Ներքին աղբյուրները ցամաքել են, իսկ արտաքին ֆինանսներ այդպես էլ չեն գալիս: Գուցե հենց սա էր պատճառը, որ ԵՏՄ-ից դուրս գալու ավանտյուրաներ էր մշակվում, որպեսզի կամ լռելու համար ԵՏՄ-ական աղբյուրներից ֆինանսներ գային, կամ էլ հակառուսականության հողի վրա արևմտյան փողեր հայտնվեին ասպարեզում: Սակայն ինչպես տեսանք , այս ավանտյուրան այդպես էլ հետևանք չունեցավ: Սա դեռ բավական չէ, խմբակցությունում արդեն իսկ նկատվում է դժգոհություն ղեկավարի վարքագծից, որը փորձում էամենագետ դիկտատորիկի դեր խաղալ: Ընդ որում սա վերաբերում է ոչ միայն ֆրակցիային, այլև ՔՊ կուսակցությանը, որտեղից հեռացել ու շարունակում են հեռանալ կուսակցության առանցքային դեմքերը:

Կարեն Հակոբյան