Մեդիատեռոր

2018 թվականի մոտենալուն ւղիղ համեմատական կերպով հայաստանյան հասարակական-քաղաքական ու բնականաբար լրատվական դաշտերն ավելի ու ավելի են ընկղմվում տիղմի մեջ։ Արդեն իսկ կարող ենք ասել, որ գրեթե ակնահայտ կերպով վարչապետի տրոլինգով զբաղվող լրատվամիջոցները չեն էլ թաքցնում իրենց գործւնեության բւն նպատակը։ Վերջիններիս հերթական այսպես ասած զոհերն են Ոստիկանապետն ու Պաշտպանության նախարարը։ Առնվազն վերնագրերի մակարդակում, սույն քարոզչամեքենաները ուղղակի արշավ են սկսել անձերի դեմ։ Մեկը հրապարակում է՝ Վիգեն Սարգսյանին խաբել են վերնագրվ նյութ, մյուսը խոսում է Ոստիկանությունում չարաշահումների ու հնարավոր պաշտոնակություններին՝ նշելով Նիկոլ Փաշինյանի ինչ-որ կոնֆիդենցիալ հանդիպումը Նուբարաշենում։

Այս թվում է թե հերթական սնամեջ սկանդալների տակ հասկանալի է շատ ու շատ շերտեր կան։ Որևէ մեկի համար մեծ հաշվով գաղտնիք չէ, որ նշված երկու գործիչները Սերժ Սարգսյանի իրական հենարան են, սա գիտակցում են բոլորը, ուստի 2018-ին ընդառաջ հնարավոր ամեն ինչ անում են կամ նրանցից ազատվելու կամ փիառ արշավի համար։ Սա իհարկե, չի նշանակում, որ Գասպարյանի կամ Սարգսյանի ղեկավարած գերատեսչություններում ամեն ինչ անբիծ է, սակայն այստեղ էական է դառնում այդ բծերը գտնելու և այսպես ասած քարոզելու թիրախն ու ժամանակը։

Իհարկե, կարող է նաև հարց առաջանալ, թե ինչ կապ ունեն բացահայտումների մասին լուրերը 2018 թվականի հետ, սակայն մյուս կղմից պարզից էլ պարզ է, որ երբ այօրինակ լւրերը համեմվում են ասենք Կարապետյան-Սերժ Սարգսյան հանդիպման ու համաձայնության մասին լուրերվ, ապա կարող ենք ասել, որ լրատվական ամբողջ դաշտը խրապես ներքաշված է քաղաքական ինտրիգների հետ։

Սա բավական լւրջ խնդիր է ամբղջ հայաստանյան հասարակության համար, քանի որ այսօրինակ նպատակներվ ու խաղի կանոններով լրատվական դաշտն ու լրատվամիջոցները հանրությանը տանում են լիակատար իռացիոնալիզացիայի, ինչի արդյունքում խեղվում է ընդհանրապես հասարակական կարծիք հասկացությունը։ Նման պայմաններում կամա թե ակամա անհրաժեշտություն է առաջանում ընդհանրապես ազատագրվել մամւլից ու լրատվւթյունից, որոնք ոչ թե նպաստում են իրականության մասին պատկերացումներին, այլ զբաղված են ասվածին լիովին հակառակ գործունեությամբ։

Մշակ Կարապետյան