Ոչ ադեկվատ քննարկումներ

Տևական ժամանակ է Հայաստանի խորհրդարանն ու հասարակական տարբեր շրջանակներ քննարկում են ընտանեկան բռնության դեմ օրենքի նախագիծը։ Այս նախագծին և ընտանեկան բռնությունն ընդհանրապե չափազանց նուրբ թեմա են, ուստի այս տեսանկյունից, բոլորովին  էլ գովելի չեն սիրողական մակարդակի, հաճախ բովանդակուոթյունից զուրկ տարատեսակ հրապարակային կարծիքներն ու հայտարարությունները։ Որպես կանոն նման վարքագծվ հանդես են գալիս հիմնականում օրենքի նախագծից որևէ գաղափար չունեցողները։ Սակայն այս ամենը թողնենք մի կողմ, թողնենք նաև ընտանեկան բռնությունն ու օրենքի նախագիծը և անդրադառնանք մի իրողության, որը շատ մեղմ ասած տարակուսանք է առաջացնում։

Ազգային ժողովում վերոնշյալ պրենքի քննարկման ժամանակ Արմավիրի մարզի Զարգացման կենտրոնի ներկայացուցիչը անդրադառնալով մարզում կատարված աղմկահարույց սպանություններից Արմավիրի մարզպետի խորհրդականի սպանությանը, ինչի համար ներկայումս մեղադրյալ կարգավիճակում է խրհրդականի կինը,  նշել է «սակայն Ռուզաննան (խորհրդականի կինը) իր մեջ ուժ գտավ և սպանեց բռնարարին (ամուսնուն)»։ Ինչ խոսք ընտանեկան բռնության մասին օրենքը պետք է քննարկվի օրինակների ու դեպքերի վրա։ Սա նորմալ է և հասկանալի սակայն արդյոք տարօրինակ չէ, երբ մարդ սպանողը ներկայանում է որպես զոհ։ Թե ինչ է կատարվել խորհրդականի ընտանիքում դժվար է ասել, ամենայն հավանականությամբ այստեղ մենք գործ ունենք հենց ընտանեկան բռնության հետ ընդ որում կարծես թե ակնհայտ է, ր խրհրդականը նույնպես ընտանեկան բռնության զոհ է։

Սակայն սա էլ թողնենք քանի որ նւրբ հարց է, հանցագործության դատավճիռը ներկայումս չկա և գործի մանրամասներին մենք մեծ հաշվով չենք տիրապետում։ Խնդիրն այստեղ այնէ, թե ովքեր են արդյոք այս օրենքի նախագծի շուրջ քննարկումներին մասնակցղները ինչքանով են վերջիններս ադեկվատ, ինչքանով են պատկերացնում ընտանեկան բռնւթյուն երևույթը։

Եթե փորձենք հետևել քննարկումների ընթացքում հայտնվող կարծիքներին ու ելույթներին ապա պարզապես կտեսնենք, որ և նախագծի կողմնակիցները և դրա հակառակրդները գրեթե չեն պատկերացնում ոչ օրենքի նախագիծը, ոչ էլ ընտանեկան բռնություն երևույթը որի մասին պատկերացումները սահմանափակված են ամուսնւ կղմից կնոջ ծեծվելով կամ երեխային ապտակելով։

Այս իրողությունն ինքին անլրջացնում է ընդհանրապես այս քննարկումը և գուցե վկայում այն մասին, որ քննարկումն ինքին ձևական բնույթ է կրում։

Կարեն Հակոբյան