«Ելքը» լռում է

Հայաստանի 68 համայնքներում՝ այդ թվում մի շարք խոշոր քաղաքներում, նոյեմբերի 5-ին կանցկացվեն տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններ։ Այս համայնքների շարքում են նաև խոշորացված համայնքները։ Ըստ էության առաջիկա ՏԻՄ ընտրությունները մինչ 2018 թվականը միակա շատ թե քիչ մասշտաբային քաղաքական գործընթացն են։ Բնականաբար Հանրապետական կուսկացությունն թեկնածուներ կունենա թերևս բոլոր համայքներոում, ընտրություններին մասնակցելու քաղաքական որոշման մասին հայտարարել է նաև խորհրդարանական «Ծառուկյան» դաշինքը, սակայն այս ֆոնին առավել հետաքրքիր է խորհրդարանական «Ելք» դաշինքի կեցվածքը։

Դեռևս Խորհրդարանական ընտրություններին նախորդած ՏԻՄ ընտրություններում ԵԼՔ դաշինիքի բացադրիչ կուսակցություններից երկուսը՝ Լուսավոր Հայաստանն ու Քաղաքացիական պայմանագիրը ակտիվ ներգրավածություն ունեին՝ մասնավորապես Վանաձորում Լուսավոր Հայաստանը նկատելի հաջողություններ ունեցավ, Քաղաքացիական պայամանագիրը հաջողության հասավ Նոր Կյանք գյուղում՝ որտեղ գյուղապետ ընտրվեց ՔՊ ներկայացուցիչը։ Սրանից զատ այս երկու կուսակցություններն էլ զբաղված էին ակտիվ քարոզչական աշխատանքով և ընտրական գործընթացին մասնակցությամբ։ Բնականաբար ընդդիմադիր դիրքերից հանդես եկող ուժերի ակտիվությունը դրական տեղաշարժեր բերեց ընդհանուր քաղաքական գործընթացների որակի տեսանկյունից։ Հասկանալի է, որ երկրի քաղաքական կյանքը սահմանափակված չէ միայն համապետական և մայրաքաղաքային քաղաքական գործընթացներով և այհս տեսանկյունից ընդդիմության ակտիվ մասնակցությունը տեղական քաղաքական անցուդարձին աներկբայորեն դրական միտումներ է ձևավորում։

Սակայն առայժմս տպավորությունն այնպիսին է, որ նոյեմբերի 5-ին կայանալիք ՏԻմ ընտրություններին խորհրդարանական ընդդիմությունը մասնակցելու ցանկություն չունի։ Փոխարենը ընդդիմությունը նախաձեռնում է ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու օրակարգ,որի ճակատագիրը պարզից էլ պարզ է։ Նման պայմաններում հարց է առաջանում, թե ինչպես է խորհրդարանբական ընդդիմությունը արմրացնելու իր դիրքերը երկրի քաղաքական դաշտում, երբ չի պատրաստվում մասնակցել առաջիկա ՏԻՄ ընտրություններին, ընդ որում այն դեպքում, երբ դրանք անցկացվելու են նաև Արտաշատում, Արարատում, Ալավերդիում, Ախթալայում, Ստեփանավանում, Տաշիրում, Եղվարդում, Չարենցավանում, Սիսիանում, Կապանում և Քաջարանում Մարալիկում, այլ կերպ ասած Հայաստանի շատ թե քիչ խոշոր քաղաքներում։ Անշուշտ, ընտրական գործընթացին մասնակցությունը ենթադրում է ռեսուրսներ, որոնց գուցե և չի տիրապետում ընդդիմադիր դաշինքը, սակայն մյուս կողմից, ինչ քաղաքականություն առանց ռեսուրսների։ Այս հարցերի շարքում է, որ պետք է ընտրություն կատարեն բոլոր քաղաքական ուժերը՝ մասնավորապես ընդդիմությունը, եթե չի իհարկե վերջինս չի ցանկանում հերթական 4-5 տարում խոսել Հանրապետականի ստեղծած միակուսակցական վարչակարգի և հարակից թեմաների մասին, որոնք բնական է, որևէ արդյունք չեն տալու։

Հակոբյան Կարեն