Ամուսնական կյանքի ամենատարածված սխալները

Որքան էլ մեզնից ամենաառաջադեմները պնդեն, որ ամուսնության ինստիտուտն աստիճանաբար սպառում է իրեն, իմաստավրեպ է, այլեւս ակտուալ չէ ու վերածվում է խեղկատակության, այնուամենայնիվ, Հայաստանում այն դեռ բազում տասնամյակներ պինդ կպահպանի իր դիրքերը: Ինչո՞ւ: Դե, որովհետեւ մեր երկրում երկու հոգու՝ հանգիստ, առանց ծնող-հարազատ-բարեկամի կողմից խժռվելու ու կախաղան բարձրացվելու, միասին լինելու եւ ապրելու միակ տարբերակը դեռ ամուսնությունն է: Չհաշված՝ պետության հետ հարցերում որոշակի հարմարությունները:

Եթե ամուսնությունը գրեթե անխուսափելի է, ապա արժե ուշադիր ամուսնանալ: Այսինքն՝ չամուսնանալ, եթե առկա են հետեւյալ 4 իրավիճակները: Քանզի սխալ ասելով՝ ի նկատի ունեմ երեւույթներ, որոնք մեծացնում են ամուսնալուծության հավանականությունը: Ո՞ւմ է պետք բարձր ռիսկի խմբի հղիությու…էէէ ամուսնությունը:

4-րդ հորիզոնական. Չի կարելի ամուսնանալ, եթե ինֆանտիլ կապերի մեջ եք ծնողների հետ

Եթե դուք խորապես 21-ն անց եք (իմ դիտարկմամբ՝ Հայաստանում մինչեւ 21 տարեկան միջին վիճակագրական անձը լիովին դեռահաս է), բայց որոշումներ կայացնելուն խորապես մասնակցում են ձեր մայրիկ-հայրիկը՝ ինչպիսի կողակից է սազում, իրենց հետ միասին պետք է ապրել, շաբաթական քանի անգամ սեքս պետք է արվի՝ պաշտպանված, թե չպաշտպանված, ինչ պետք է լինի ապագա երեխայի անուն-ազգանունը: Եթե այս ամենն առկա է ձեր կյանքում, ուրեմն դուք ոչ մի բարոյական իրավունք չունեք այս ամենի մեջ ներքաշելու բացի ձեզնից եւս մեկ չափահաս մարդու: Մի ընտանիք եմ ճանաչում, որտեղ ամուսնու մայրիկն ամեն առավոտ ստուգում էր ամուսնացած զույգի ննջասենյակի աղբամանն ու օգտագործված, սերմնանյութով լի պահպանակ գտնելու դեպքում համընտանեկան մեծ վեճ էր սարքում:

3-րդ հորիզոնական. Անձնական տարածքների բացակայություն

Բարձր ռիսկի խմբի մեջ են բառացիորեն միմյանց մեջ ապրող զուգընկերները, ովքեր օրական 25 ժամ իրար հետ են: Եթե իրար հետ էլ չեն, ապա րոպեն մեկ միմյանց տեղեկացնում են՝ երբ զուգարան մտան ու ինչ արեցին այնտեղ: Չեմ պնդում, որ սա միանշանակ սխալ է, բայց որ ի վիճակի է խարխլելու զույգի ամրությունը մի քանի տարում, դա հաստատ: Ուզում եք երկարաժամկետ նախագիծ ունենալ կողակցի հետ՝ ուրեմն անձնական տարածքներն անհրաժեշտ են: Միակ դեպքը, երբ հակացուցված է միմյանցից առանձին լինելը, երեխան է: