Երբ ավստրալացի Ռոբերտ Խոգպը ծնվեց, նրա մայրը համոզում էր ինքն իրեն երեխայի դեմքին նայելու համար: Կինը մեկ շաբաթ մնաց հիվանդանոցում հրաժարվելով նայել սեփական երեխային: Նա նույնիսկ չէր ցանկանում նրան վերցնել ձեռքերի վրա: Նա արցունքն աչքերին ասել էր քրոջը, որ տղան սարսափելի տեսք ուներ: Նա որոշել էր հրաժարվել նրանից: Կինը նույնիսկ զղջում էր, որ երեխան մինչ ծնվելը չի մահացել:
Ռոբերտը ծնվել էր հսկայական դեմքի ուռուցքով, չհասունացած ոտքերով և մի քանի այլ հիվանդություններով:
Նրա ծնունդից անցել է 44 տարի և ոչ ոք չէր պատկերացնի, որ նրանց հարաբերությունները այդ աստիճան կփոխվեին: Իր ամբողջ կյանքում Ռոբերտը շնորհակալ էր մայրիկից, որ նա կարողացել է իր մեջ ուժ գտնել այդ դժվարությունը հաղթահարելու համար:
Ամբողջ ընտանիքը մայրիկին համոզեց երեխային տուն տանել: Ռոբերտը նրա 5-րդ երեխան էր, որը մեծ հիասթափություն էր նրա համար: Շուտով կինը նայեց իր տղայի և սկսեց սիրել նրան:
Ամբողջ ընտանիքը պաշտպանում էր Ռոբերտին, քանի որ նրանք լավ էին հասկանում, որ իր տեսքի պատճառով շատերը կծիծաղեն: Նրանք գտան բժշկի ով համաձայնվելով օգնել Ռոբերտին հեռացրեց ուռուցքը նրա դեմքից:
Ռոբերը ծնվել էր ոտքերի թերհասությամբ: Ընտանիքը որոշում է անդամահատել նրա երկու ոտքերը, որպեսզի նա կարողանա քայլել պրոթեզներ վրա:
Մի անգամ Ռոբերտը կարդում է իր մայրիկի օրագիրը, որտեղ մայրը կիսվել է իր հույզերով: Նա կարդացել է նաև այն, որ մայրը գրել էր, որ րչինչ չէր զգում Ռոբերտի նկատմամբ: Նա ցանականում էր ազատվել նրանից:
Մի օր նա իրեն ստիպեց ամեն ինչ ուրիշ կողմից նայել. «Ինչ-որ պահ ամեն ինչ իր տեղն ընկավ: Ես մտածում էի, որ կյանքը ֆիլմի է նման: Նրա մեջ կա տխուր պահեր: Սակայն վերջը երջանիկ է լինելու»:
Այսօր 44-ամյա Ռոբերտը հայտնի և հաջողակ մարդ է, ով խոսում է իր մայրիկի մասին միայն ջերմ խոսքերով:
Ռոբերտը և նրա կինը ապրում են Ավստրալիայում: Նրանք ունեն երկու աղջիկ:

Չնայած իր ոտքերի խնդրին Ռոբերտը կրթություն է ստացել, աշխատել որպես լրագրող: Այսօր նա հայտնի գրող է:
2013թ.-ին լույս տեսավ Ռոբերտի ինքնակենսագրականը «Ugly» վերնագրով: Իր գրքերում և ելույթներում Ռոբերտը իր սեփական օրինակով ցույց է տալիս, թե ինչքան կարևոր է շրջապատի կարծիքը մեր տեսքի մասին, և թե ինչպես է այդ կախվածությունը կործանում մեզ: