Ուզում եմ, որ մեր երգիչները այսօր միայն գումար վաստակելու մասին չմտածեն. Սոնա

Life.panorama.am-ը գրում է.

Life.panorama.am-ի այսօրվա զրուցակիցն է երգչուհի Սոնան, ով 17 տարեկանից Մոսկվայում ապրելով, միեւնույն է, շարունակում է արյան եւ հայրենիքի կանչով ժամանակ առ ժամանակ վերադառնալ Հայաստան, ավելին՝ երգչուհու խոսքերով, նա ունի երկու հասցե ՝ Հայաստան եւ Ռուսաստան:

Սոնա,  ի տարբերություն նախորդ տարիների, վերջին շրջանում հաճախ եք գալիս Հայաստան, հետաքրքիր է այս անգամ այցի հիմնական նպատակը ո՞րն է:

- Իմ բոլոր այցերի հիմնական նպատակը միակն է՝ սա իմ նախնիների հողն է եւ իմ քաղաքը, ես այստեղ եմ ծնվել, ապրել մինչեւ 17 տարեկանս, ես հոգով ու սրտով  հավերժ կապված եմ իմ հայրենիքի հետ եւ միշտ պետք է գամ: Իսկ ինչ վերաբերվում է ծրագրերին, այս անգամ այցիս գլխավոր ծրագիրն իմ համերգն էր, որը կայացավ հունիսի 26-ին, որին մասնակցելու համար Իտալիայից ժամանել էր իմ սիրելի գործընկեր Մանոլոն, ում հետ նոր զուգերգ ունենք, որի կենդանի պրեմիերան տեղի ունեցավ հենց համերգի ընթացքում: Պետք է ասեմ, որ իսկապես շատ լավ երգ է, որը շուտով նաեւ կձայնագրենք: Դրանից հետո էլ պարզ կդառնա՝ այն տեսահոլովակ կունենա, թե ոչ:

Գիտեմ, որ նոր երգ է սպասվում նաեւ Մերի Մնջոյանի հետ, որի կենդանի եւ փակ պրեմիերան եւս արդեն կայացել է, հետաքրքիր է՝ հանդիսատեսը ե՞րբ կտեսնի այդ աշխատանքը:

- Այո, մեր զուգերգը եւս արդեն պատրաստ է, բայց դեռ չենք կարող այն ներկայացնել, քանի որ դեռ աշխատանքներ կան այդ երգի հետ կապված: Երգը ձայանգրված է, բայց մնացած պլանները, որ կան այդ համագործակցության հետ կապված, այս պահին ասել չեմ կարող: Հուսամ, շուտով կստացվի այն, ինչ մտածում ենք:

Նկատել եմ, որ «Հայաստանի ձայնը» նախագծի Ձեր մասնակիցներից մի քանիսի հետ շարունակվում են ոչ միայն գործնական, այլեւ ընկերական հարաբերությունները: Ըստ ձեզ՝ այդ նախագիծը որքանով է օգնում սկսնակ երգչին ասպարեզ դուրս գալու համար:

- Այսօր շատերը այնքան էլ տեղ չունեն, քանի որ չեն երգում հիմա շատ ակտուալ ստանդարտ ոճում, իսկ նախագիծը մեծ հնրավորություն է տալիս նրանց՝ իրենց տաղանդը արտահայտելու հարցում: Իմ թիմից շատերը այսօր գործում են՝ Մաշան, Ռաիսան, Արիկը, Գյորգին եւ այլք: Նրանք, իսկապես, այսօր բավականին հաջողություններ են գրանցել, արդեն մեկնում են տարբեր երկրներ հյուրախաղերի, այսինքն՝ նրանց արդեն շատերն են նկատել, ինչը ինձ շատ է ուրախացնում: Ինձ ոգեւորում է նաեւ այն, որ նրանք աշխատում են, կանգ չեն առնում, այսպես ասած՝ չեն հանձնվում: Իհարկե, բոլորի գործունեությանը չեմ կարող հետեւել, բայց շատերրի հետ ունենք ընկերական հարաբերություններ, հաճախ են ինձ զանգում, գրում, իսկ ես էլ նրանց ամեն՝ թեկուզեւ փոքրիկ հաջողության համար ուրախանում եմ:

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ