Բախտը՝ մի գեղեցիկ տղամարդու հետ գալիս ու կանգնում է 3 քույրերի տան դիմաց, որպեսզի մեկին հարս տանի. Նրանցից մեկը ծույլ էր, մյուսը՝ չար, երրորդը բարի. Ահա, թե ո՞ւմ բախտն է բերում և ինչո՞ւ...

Մի գյուղում ապրում էին երեք քույր: Մեծ քույրը շատ ծույլ էր և ամբողջ օրը պառկած էր մեջքին: Միջնեկ քույրը չար մարդու համբավ ուներ և չէր սիրում ոչ մեկի, իսկ ահա փոքրիկ քույրը շրջապատում գտնվող բոլոր մարդկանց ուրախությունն էր, քանի որ շատ խելացի էր ու գեղեցիկ, նաև սիրում էր շատ աշխատել, անգամ գեղեցիկ երգում ու պարում էր: Եվ այսպես՝ մի օր աղջրիների տան մոտ կանգնեց ոչ մեծ կառք, որի մեջ նստած էր սպիտակ մազերով մի կին:

Բոլոր երեք աղջիկները դուրս եկան դարպասների մոտ և հարցրեցին. -Տատի՛կ, ո՞վ եք դուք:

-Աղջիկնե՛ր, ես ձեր բախտն եմ: Եկել է ժամանակը, որպեսզի ձեզ համար փեսացու գտնեք Երեք քույրերը նստեցին կառքը: Առաջին գյուղում Բախտը ցույց տվեց մի բարձրահասակ և թիկնեղ տղայի, ով խոտ էր հավաքում՝ ասելով, որ ինքն այդ գյուղի լավագույն աշխատողն է և նախատեսված է մեծ քրոջ հետ ամուսնանալու համար: Վերջինս դուրս թռավ կառքից և վազեց նրա մոտ: Բախտը մնացած երկու քույրերի հետ ուղևորվեց դեպի առաջ: Երկրորդ գյուղում նա աղջկան տարավ համակրելի տղայի մոտ, ով աչքի էր ընկնում իր բարությամբ և հոգատարությամբ: Բախտն ասաց, որ այդ տղան միջնեկ աղջկա ապագա ամուսինն է: Աղջիկը մնաց նրա հետ: Երրորդ գյուղում Բախտը կանգնեց ծայրամասում: Այնտեղ մի հին և վատ տուն կար, որի շեմին պառկած էր լքված մորուքավոր և խմած մի երիտասարդ: Բախտն ասաց, որ նա էլ փոքր քրոջ ամուսինն է: Վերջինս զարմացած հարցրեց.

-Բայց ինչո՞ւ այսպես: Չէ՞ որ ես գեղեցիկ եմ, խելացի, սիրում եմ աշխատել, կարել, երգել ու պարել: Ինչի՞ս է պետք այս հարբեցողը: Ինչո՞ւ դու իմ երկու քույրերի համար ընտրեցիր այդպիսի հրաշալի փեսացուների, իսկ ինձ այս մեկին ես բաժին հանել: Միթե՞ ինձ համար մեկ ուրիշը չկար:

-Ուրիշներ կան աղջի՛կս, պարզապես այս ապուշն առանց քեզ կկորչեր,- տխուր պատասխանեց Բախտը: