Ի՞նչ է կատարվում Բաղրամյանում

Պեպանյան Արծրունը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. 

Վերջին օրերին միմյանց հանդեպ հոգատարության, փոխօգնության դեպքերի ականատես լինելով, հուզվել ենք անչափելիորեն, երկինք հասել: Դա մեզ համար նորություն է, հեքիաթ: Մինչդեռ մենք հազարամյակներ հենց այդպիսին ենք եղել, հարուցելով աշխարհի զարմանքն ու նախանձը:

Հին արաբական ,,Իսկենդեր Զու-լ-Քրնէյն,, ասքը պատմում է այն մասին, որ արաբների երկրից մարդ է գալիս Հայաստան: Մոտ երեք հազար տարի առաջ: Մի որոշ ժամանակ անց նա զարմացած հարցնում է տեղացիներին, թե բավականին շրջեց երկրում, բայց ոչ մի ոստիկան չտեսավ. ո՞ւր են նրանք: Հայերը պատասխանում են.. թե իրենց ինչի՞ն է պետք ոստիկանը: «Ինչպե՞ս,- զարմանում է օտարականը,- որ բռնի գողերին, ավազակներին, կարգազանցներին»: «Բայց ինչպե՞ս կարելի է գողութլուն անել,- արձագանքում են հայերը,- երբ բոլորս միմյանց հանդեպ եղբայրների պես ենք ու հասնում ենք կարիքավորներին: Մեր հոգևոր հայրերը Բարձրյալից ստացել են ապրելու կանոնները և տվել մեզ, ու մենք էլ ապրում ենք այդ կանոններով, և մեզանից ոչ մեկի մտքով չի անցնում դրանք խախտել»: