Հեռուստատեսությունը «չափավորության տուրք»

Հայսատնի բնակչության մի հսկայական զանգված ներկայացնում են գյուղական համայնքները և հավատացնում եմ, որ գյուղում դաշտային աշխատանքների այս ակտիվ փուլում, անգամ եթե գյուղացին ինտերնետ ունենա ու դրանից օգտվելու ձևերին տիրապետի, միևնույնն է, նախընտրում է միացնել հեռուստացույցը: Օրինակ` Խաչիկ գյուղի բնակիչը, որ միայն տեղեկացել է էլէներգիյի սակագնի բարձրացման մասին կամ եթե ոչ կտեղեկանա այդ մասին, երբ «լույսի մարդը» գա ու «շատ փող ուզի» նրանից, հեռուստացույցով երևի պատկերացում չկազմի էլ ինչի մասին է իրականում մայրաքաղաքում տիրող իրավիճակը և դեպի ուր է գնում:

Հատկանշական է, որ օտարերկրա TV ԶԼՄ-ները ավելի ակտիվ են աշխատում: Վրացական հայտնի Rustavi 2, imedi, և Pirveli հեռուստաընկերությունները ակտիվ լուսաբանում են իրավիճակը` այն էլ ուղիղ եթերով: Ի դեպ, Վրաստանում առկա ցանկացած հանրային դեպք, միջադեմ, վիճակ միանգամից ուղիղ եթեր է գնում TV-ներով:
Բայց, այնուամենայնիվ, ինտերնետ տիրույթը ամբողջովին ողողված է ուղիղ միացումներով, լուսաբանումներով և որոշ չափով կարելի է ասել «ծածակում» է հեռուստատեսության բացերը:

Ամեն դեպքում, պետք է հատուկ նշել, որ ցանկացած պետություն ավելի հզոր է, ավելի ուժեղ է, ժողովրդավարական` քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական, իրավական է, որտեղ գործում է քաղաքացիական հասարակության բոլոր ինստիտուտները որպես մեկ համակարգի տարրեր, այդ թվում և հեռուստատեսությունը` չլինելով «չափավորության տուրք»: