Վարդանիկը ապաշխարհում է...

Պարո՜ն Ղուկասյան,եկեք հասկանանք. փաստորեն տերը դուք էիք այս ժողովրդի, երբ զբաղեցնում էիք քաղաքապետի պաշտոն, թե՞ այն ժամանակ էլ էիք կարծում, որ ժողովուրդն անտեր է, պարզապես չէիք ցանկանում բարձրաձայնել: Չէ, որ դուք էլ էիք ընտրվել այդ նույն ժողովրդի կողմից:

Վարդան Ղուկասյանի անվան հետ կապված քրեական պատմություններն անվերջ են: Նախկին չինովնիկը ժողովրդի գրպանի մասին կոչեր անելիս մոռանում է որ երկար տարիներ ապրում էր այդ նույն «խեղճ ու կրակ» ժողովրդի հաշվին` թալանելով նրանց:

Կեղծ բարեպաշտների կարիք մեր հասարակությունը երբեք չի ունեցել: Այդպես է... ժողովրդի արյունը խմողները օրերից մի օր, երբ նորից կարոտում են «հին ու փափուկ աթոռները»` դառնում են փրկիչներ և սկսում հաճոյանալ:

Վարդան Ղուկասյանը սրան-նրան դասեր տալու ժամանակը, եթե մի փոքր ծախսեր որդու դաստիարակության վրա, ապա համոզված եղեք, որ շրջանի դատախազները ստիպված չէին լինի ամեն օր քրեական գործեր հարուցել հայր և որդի Ղուկասյանների վրա, իսկ գյումրեցի որոշ ընտանիքներ սգի մեջ չէին ապրի: