Պրիմիտիվ գողություն, որի պատճառով թալանվում է մեր ժողովուրդը

Երբ հայտնի առիթով վարչապետ Կարեն Կարապետյանն օգտագործեց «պրիմիտիվ գողություն» արտահայտությունը, դրա հասցեականությունը կամ հնարավոր իրավական հետևանքներն ամենից շատ լղոզողը ԱԺ խորհրդարանական մեծամասնության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանն էր: Հիմա թերևս հասկանալի է, թե ինչ պատճառով. բարձրաստիճան պատգամավորը նույնպես զբաղված է «պրիմիտիվ գողությամբ»: 

Թերթերից մեկի տեղեկացմամբ ՀՀԿ խմբակցության ղեկավարին պատկանող «Վերնատուն» ռեստորանը, որը գործում է Վանաձորում, տարիներ շարունակ չի վճարել գազի վարձը: Ուշագրավ է, որ Բաղդասարյանն այս փաստը չի հերքում՝ ընդամենը արդարանալով, թե տարածքը վարձակալությամբ է տվել: Իհարկե, Վ. Բաղդասարյանի ներկայացրած հայտարարագիրը փաստում է, որ նա ոչ միայն «լեվի» գազ ունի, այլ նաև ստում է՝ այդ բիզնեսից շահույթ ստանալով: Ես համոզված եմ, որ «պրիմիտիվ գողության» այս դրսևորման մեջ Վ. Բաղդասարյանը եզակի չէ: Նույն կերպ են վարվում բիզնես ունեցող այլ պաշտոնյաներ, իմ տվյալներով՝ նաև մարզային և տեղական չինովնիկներ՝ յուրաքանչյուրն իր «քվոտայի» և ազդեցիկության սահմաններում:

Այս ճանապարհով իշխանության ներկայացուցիչներն ապահովում են իրենց բիզնեսի արտոնյալ վիճակը, գերշահույթներ ստանում և, որ ամենակարևորն է, ճնշում են իրենց մրցակիցներին: Այս համակարգային գողության հետևանքով սպառված գազը ձևակերպվում է որպես կորուստ ու ներառվում գազի գնի մեջ, որն էլ վճարում են շարքային քաղաքացիները: 

Այսինքն, մենք «կաշվից դուրս» ենք գալիս, որ Վահրամ Բաղդասարյանները դառնան միլիարդատեր: