Տարիներս անցան, մեր սերն ու արցունքները հուշ դարձան. Հարութ Փամբուկչյանը Երևանում է (հարցազրույց)

 

Tert.am Life-ի զրուցակիցը ամերիկաբնակ երգիչ Հարութ Փամբուկչյանն է` Ձախ Հարութը։ Ձախ Հարութի Հայաստան գալու նպատակների, հայ հարս ունենալու, հայրենիքի կարոտի, նոր երգերի, կորուստների ու ձեռքբերումների մասին՝  զրույցում:

 

 

Երբ բացվում է առավոտը,

Իմ լույս քաղաքի վրա,

Եվ զարթնում է Երևանը,

Խոր քնից գիշերվա…

 

Հետաքրքիրն այն է, որ ժամանումը միշտ լուսաբացին է լինում: Ամեն անգամ սիրտս բերանիցս դուրս է գալիս: Գրեթե միշտ լաց եմ լինում: Ամեն անգամ քաղաքս ավելի սիրուն է, ամեն անգամ նրան ավելի շատ եմ կարոտած լինում:

 

-Ե՞րբ էիք վերջին անգամ  Հայաստան եկել:

-Հայաստանում վերջին անգամ եղել եմ մեկ տարի առաջ: 25 տարեկան էի, երբ մեկնեցի Հայաստանից ու մշտական բնակություն հաստատեցի Լոս Անջելեսում: Այստեղ շատ ընկերներ ունեմ ու առաջինը նրանց համար եմ գալիս:

-Ասացիք, որ այստեղ շատ ընկերներ ունեք, ովքե՞ր են Ձեր երևանցի ընկերները:

-Երևանյան ընկերներս պատանեկությանս հետ կապող վերջին օղակներն են` Արտավազդ Եղոյանը և Աշոտ Թադևոսյանը: Իմ ընկերն է նաև Արտավազդի որդին` Խաչիկ Եղոյանը, ով այստեղ միշտ կողքիս է: Իսկ մյուս ընկերներս` մեր թաղի բոլոր տղաները, որոնց հետ մեծացել ենք այժմ Լոսում են:

 

-Նոր զուգերգ, կամ տեսահոլովակ սպասվո՞ւմ է:

-Զուգերգի գաղափար կամ առաջարկ դեռ չունեմ, բայց նոր երգ ունեմ և պատրաստվում եմ տեսահոլովակ նկարահանել: Երգը գրել է Կարեն Մամիկոնյանը, բայց դեռ աշխատանքային փուլում է:

-Ենթադրում ենք առիթը կօգտագործեք և համերգային ծրագրով կներկայանաք:

-Համերգի կազմակերպման առաջարկ դեռ չունեմ: Որքան էլ զարմանալի է, բայց այստեղից ոչ մի հրավեր չունեմ: Իմ կարծիքով ժողովուրդը սպասում է, բայց համերգ ծրագրված չէ: Եկել եմ ընկերներիս տեսնելու, իսկ ժողովրդի հետ շփվում եմ, երբ քայլում եմ  փողոցում:

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ