Բողոքը ոչ միայն իշխանություններին հակադրվելու, իշխանափոխության հասնելու կամ թքել հեռանալ-արտագաղթելու միջոց կամ գործոն է, այլ...

Լևոն Բաբաջանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. 

Հարգելի համաքաղաքացին'եր: Բողոքը ոչ միայն իշխանություններին հակադրվելու, իշխանափոխության հասնելու կամ /կներեք արտահայտությանս համար/ թքել հեռանալ-արտագաղթելու միջոց կամ գործոն է, այլ նաև հասարակության ձայնը իշխանություններին հասու դարձնելու և իշխանություն-հասարակություն իրական երկխոսություն ստեղծելու միջոց է: Եթե ինչ-որ մեկին թվում է, թե հասարակության որևէ անդամի սիրուն աչքերի համար կլսեն նրա բողոքի ձայնը կամ ընդհանրապես կլսեն նրան, նա չարաչար սխալվում է:

Հասարակությունն ու իշխանությունները օտարվում են միմյանցից այն ժամանակ, երբ հասարակությունը չի կարողանում իր բողոքը տեսակետ-մոտեցման վերածել ու իշխանություններին հասկանալի լեզվով մատուցել նրան իր տեսակետը: Հիմա այս պահին ես արտակարգ պայմանների պատճառով Երևանում չեմ ու հնարավորություն չունեմ մասնակցելու էլեկտրաեներգիայի սակագնի թանկացման դեմ ուղղված նստացույցին, բայց այնտեղ են իմ եղբայրն ու ընկերները:

Դիմում եմ երկրի և մեր հասարակության ապագայով հետաքրքրված բոլորին, հատկապես իմ հասակակիցներին: Ժողովուրդ, եթե ուզում եք հասարակության և իշխանությունների միջև երկխոսություն այդպես էլ չհաստատվի, կարող եք հանգիստ նստել ձեր տներում, կամ որևէ սրճարանում ու վայելել երևանյան հաճելի երեկոն: Ոչինչ, թող մնացածը ձեր փոխարեն ձեր քաղաքացիական պարտքը կատարեն, այն է հասարակության ձայնը իշխանություններին հասցնեն, թող նրանք ծեծ ուտելու վտանգի տակ, պառկեն Բաղրամյան փողոցում: Երևի էնքան եք հոգնել ձեր իրականությունից,որ թքած ունեք ամեն ինչի վրա,միայն թե ձեզ ոչ մի վատ բան չպատահի:

Դուք շատ եք փափկացել երևի: Բայց նրանք, ում իսկապես հետաքրքիր են մեր ժողովրդի որպիսությունը, թող միանան ցուցարարներին: Թե չէ ոչ թե ցուցարարներին են ուղղակի ծեծելու կամ օրինական կարգով ոստիկանություն տանելու և դրանով ոչ թե նրանք են վտանգվելու /ոչ, քանի որ էնտեղ հավաքված երիտասարդությունը պիտանի մարդիկ են ու իրենց տեղը միշտ կգտնեն/ այլ դուք եք վտանգված, քանի որ մի օր էլ դուք եք թքելու ամեն ինչի վրա ու օտարության ճամփան բռնելու, որտեղ ամեն ինչ արդեն պատրաստի կա, ու պետք չէ վտանգել սեփական մորթին արժանապատիվ կյանք ապահովելու համար:

Գնացեք Բաղրամյան, օգնեք մեր իշխանություններին լսել ու վերջապես երկխոսել մեր հասարակության հետ, որ վերջապես հաղթահարվի մարտի մեկից սկսած հասարակություն-իշխանություն անհաղթահարելի թվացող անջրպետը:

Իսկ եթե ոչ, հետո էլ չփնթփնթաք, թե ես ինչ երկիր է, կամ ինչ ժողովուրդ են ու փախչել է պետք էստեղից: Ոչ սիրելիներս, ուղղակի երևի դուք չեք էնպիսին, ինչպիսին որ ձեզ թվում եք: Եկեք վերջապես սովորենք միավորվել ընդհանուր նպատակների շուրջ: