<<Մեզանից հետո թեկուզ ջրհեղեղ>>

Սանասար Կարապետյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Վերջերս ՀՀ կառավարության կողմից ԱԺ ներկայացված և հապշտապ ձևով ընդունված «Պետական պարտքի մասին» ՀՀ օրենքում փոփոխություն կատարելու մասին» օրենքի նախագծը միայն առաջին հայացքից է թվում անմեղ:Այս <հրատապ> հարցը, որի լուծումը տրվեց նույնքան հրատապ, որը առաջին հայացքից թվացյալ իբր աննշան փոփոխություններ էին, պարզվում է բոլորովին էլ այդպես չէ:

ՀՀ Կառավարությունը այդ <աննշան> փոփոխություններով վարկեր վերցնելու ճանապարհին ուղղակի հանում է եղած սահմանափակումները, հնարավորություն ստանալով նոր պարտքեր ներգրավելու: Պարզ է, որ փոփոխությունները հենց այդպես արվել չէին կարող, եթե շատ մոտ ժամանակներում կառավարությունը <հրատապ> պարքտ վերցնելու կարիքը չունենար:

Ֆինանսատնտեսական հարցերը և վերլուծությունները մի կողմ թողնելով կարելի է արձանագրել, որ հենց այս պահին է փողը պետք և ամենևին էլ հետաքրքիր չէ, թե այն ինչ՞ ազդեցություն կունենա <վաղը>: Ասել է , թե կառավարությունում նորմալ գործում է <Մեզանից հետո թեկուզ ջրհեղեղ> ՀՀ-ում գրեթե մշտապես գործած ասույթը:Իսկ թե ինչի՞ համար է ՀՀ կառավարությանը այս պահին ՓՈՂ այդքան անհրաժեշտ , այնքան էլ հեռուն գնալ պետք չէ:

Պարզապես կարելի է նայել օրինակ էլի ՀՀ կառավարության բոլորովին վերջերս ընդունած մեկ այլ որոշում, որով նախատեսվում է Վազգեն Սարգսյան 3 հասցեում կառուցվող իր նոր մասնաշենքի կահավորման համար պահուստային ֆոնդից 985 մլն դրամ տրամադրել։Պատկերացնում եք՞ ինչքան <խնայողաբար> և ինչպիսի <հրատապ կարևորություն ունեցող> հարցերի լուծմանն է միտված օրենքի այդ <անմեղ> նախագծի <չնչին> փոփոխությունների արդյունքում պետք եկող փողը:

Ախր չէ որ ըստ արժանավույն պետք է գնահատել արվածը: Կարող էին չէ՞ ասենք 1 միլիարդ ծախսել, 15 միլիոնով ավելի՝ ներառելով նաև մոծակների դեմ պայքարի մասը:Իսկ դա մեր <փառահեղ > կառավարությունում չեն արել, ասել է փողը խնայել են, ռիսկի տակ դնելով իրենց առողջությունը ՝ բավարարվելով մոծակներին ձեռքով սատկացնելու ավանդական մեթոդներով: