Իրանցի կանայք կոտրում են կարծրատիպերը

Անդրադառնալով հիջաբին և դրա կիրառելությանը իսլամական տարբեր երկրներում, պետք է նկատել, որ տարբեր մշակույթների ազդեցության հետևանքով հիջաբի գաղափարը տրանսֆորմացիայի է ենթարկվել:

Ըստ Իսլամի` հիջաբ (արաբ.՝ حجاب՝ ծածկոց) նշանակում է հասարակ, ընդունելի (ոտքից գլուխ ծածկող) հագուստ կնոջ համար. Իրանում դա չադրան է, Սաուդյան Արաբիայում և Աֆղանստանում՝ նիկաբը, որը ծածկում է նաև դեմքը: 
Հարկ է նկատել, որ հիջաբի վերաբերյալ կա հստակ մոտեցում, որը գործում է նաև քրիստոնյա համայնքների համար: Սակայն քրիստոնյաների հիջաբը միշտ որոշակի դետալներով տարբերվել է մուսուլմանական հիջաբից: Իրանում, օրինակ, թեև քրիստոնյաները գլխաշոր են կապում, սակայն դրա գույնն ու նախշերը էականորեն տարբերվում են մուսուլման կանանց գլխաշորերից, և փողոցում անգամ հիջաբից կարելի է հասկանալ` տվյալ կինը քրիստոնյա է, թե՝ մուսուլման:

Պետք է փաստել, որ այս ամենը վերաբերում է իսլամական հեղափոխությունից հետո ստեղծված իրականությանը, երբ Իրանը դարձավ կրոնապետական երկիր, իսկ իսլամը՝ սահմանադրության հիմքը: Հիջաբ կրելը ամրագրվեց օրենքով և կնոջ կողմից այն կրելը դարձավ իսլամական օրենսդրության՝ շարիաթի գլխավոր դրույթներից մեկը, որի խախտման դեպքում կանայք կարող են պատժվել` արժանանալով մտրակին հարվածների և նույնիսկ ազատազրկման: