Չթափված արցունքը խեղդում էր կոկորդս, բայց ինձ ճանաչում էին որպես ուժեղ մարդ

Life 15 Հուլիս, 2016 21:42

Մեր օրերում , երբ որևէ կին փորձում է սեփական գործ հիմնել , ակամայից սկսում են հետաքրքրվել ով է «տանիքը»: Եվ սովորաբար այդպես է իրական պատկերը:

Վերջերս առիթ ունեցա շփվել մի հրաշալի կնոջ հետ , ով դեռ 2000 թվականին հիմնել է իր սեփական գործը ու այսօր հպարտորեն կարող է իրեն համարել մայրաքաղաքի առաջին ռեստորանատիրուհին:

Զրուցակիցս «Ստուդիո» ռեստորանի հիմնադիր Գոհար Սարգսյանն է :

Կին գործարարի պատմությունն ինչպե՞ս սկսվեց:

«Երբեք չեմ գիտակցել այն աշխատանքի ծանրությունը, որը սկսել էի ու կատարում էի: Փոքր երեխա ունեի ու քանի որ ոչ ոքից օգնություն չէի ընդունում պետք էր անդադար աշխատել լվացքատուն ունեի, այն առանց ժամային գրաֆիկի աշխատում էր ՝ եթե պատվեր կար ուրեմն անհրաժեշտ էր գիշերը չքնել լվանալ, արդուկել առավոտյան իրերը մաքուր հանձնելու համար: Մեկ օր էլ ինձ մոտ հյուր եկավ մի ծանոթ կին, առաջարկեց ռեստորան բացել: Բացարձակ չէի տիրապետում այդ գործի նրբություններին, սակայն միտքը հետաքրքրեց: Տունս գտնվում էր կասկադի հարևանությամբ ՝ Իսահակյան 38 հասցեում: Առանց մեկ րոպե տատանվելու որոշեցի փոփոխություններ անել:

Սկզբում նույնիսկ սպասք չունեինք, իմ տան սպասքն էինք օգտագործում: Անմարդկային դժվարությունների առաջ էի կանգնում, բայց Աստծո աջը գլխիս էր ու չէի մտածում չդիմանալու մասին: Չթափված արցունքը խեղդում էր կոկորդս, իսկ ինձ ճանաչում էին որպես ուժեղ մարդ: Առայսօր ռեստորանը գործում է , այստեղ գալիս են ընտանիքի անդամի նման: Արդեն 15 տարի կասկադի «Ստուդիո» -ն հանգրվան է այն մարդկանց համար, ովքեր անվարան գալիս են մեզ մոտ: Ի դեպ պետք է ասեմ երբեք պրոֆեսիոնալ աշխատակիցներ չեմ ունեցել , նույնիսկ կար մի ժամանակ ես էի խոհարարը»:

Ի՞նչն էր խթանիչ ուժը անկոտրում առաջ գնալու:

«Երևի իմ բնավորության գծերը, այն սկզբունքը , որ եթե խնդիր ունեմ ես պետք է ելքը գտնեմ, ոչ թե մտածեմ ով կանի դա իմ փոխարեն»:

Տարիները սահուն կերպով անցնում են, դուք ձեզ երջանիկ կին համարու՞մ եք:

«Պատասխանս հակասական է ՝և այո և ոչ: ՈՒնեմ դուստր, ում մեծացրել եմ մեծ նվիրումով , ամբողջ սերս տալով նրան: Չզարմանաք, բայց ինձ կին չեմ զգացել:

Դստեր և թոռնիկի հետ

Ի նկատի ունեմ այն էակը ում պետք է փայփայեն, գուրգուրեն, սեր տան, սեր ստանան: Առօրյա հոգսերը կուլ էին տալիս ողջ օրս, գերհոգնածությունը հասնում էր այն աստիճանի, որ մոռանում էի ինքս ինձ: Երբ անքնությունը տանջում էր ինձ սիրտս անարցունք լալիս էր ՝ սպասում այն անիրական միակին»:

Դեռ երազանքներ ունե՞ք:

«Այո ունեմ, որն անպատճառ պետք է իրականացնեմ:Հոգուս խորքում միշտ ցանկացել եմ թողնել ակտիվ կյանքը ու ապրել անաղարտ բնության մեջ, փայտից տնակում, ուր ոչինչ չի խանգարի զգալ կապը հողի, ջրի հետ: Նույնիսկ ընտրել եմ այդ տան մոդելը, որը սիրով ցույց կտամ ձեզ»:

Ասում են Աստծո գործերը անքննելի են , բայց մտածում եմ, երբեմն թույլ սեռի ներկայացուցչին սեր տալու փոխարեն ինչու՞ է ուժ տալիս:

Տիկին Գոհարին մաղթում ենք սեր և արարելու անսահման կարողության շարունակություն:

Թոռնիկի հետ

Պատրաստեց՝ Past.am-ը: