Կոկո. Գորիլա, ով խոսում է մարդկանց հետ

Կարծես Տարզանի պատմության հակառակը լինի: Փոքրիկ կապիկի մայրը սատկել էր, և նրան առանձնացրել էին մորից: Մարդիկ փրկում են փոքրիկ կապիկին, և Փեննի անունով մի կին վերցնում է նրան: Այդ ձագուկը արևմտյան հարթավայրերի էգ գորիլա էր, ով ներկայումս հայտնի է Կոկո անունով: Փեննին դառնում է Կոկոյի մայրը: Կոկոն մեծանում է մարդկանց շրջապատում, ապրում նրանց հետ, հարմարվում նրանց ապրելակերպին: Նա սովորում է խոսել՝ օգտագործելով նշանների լեզուն: Ներկայումս վավերագրական ֆիլմ է նկարահանվում Հյուսիսային Կալիֆոռնիայում Կոկոյի (արդեն 44 տարեկան) և Փեննիի (69 տարեկան) մասին: Ֆիլմը կոչվում է “Կոկո. Գորիլա, ով խոսում է մարդկանց հետ” (BBC1)

Կոկոն սովորել է ավելի քան 1,000 բառ, և կարող է հաղորդակցվել Փեննիի հետ ու արտահայտել բարդ էմոցիաներ: Կոկոյի հետ իրականացրած ծրագիրը մարդու և կենդանու միջև կատարված ամենաերկար հետազոտությունն է, ինչը փոխել է մեր պատկերացումները կենդանիների գիտակցության մասին: 

Այնուամենայնիվ, կան բազմաթիվ քննադատներ, ովքեր պնդում են, որ շատ քիչ փաստեր կան, որ ապացուցում են Կոկոյի հաղորդակցման բացառիկ կարողությունները, քանի որ մեզ միայն հասանելի են մի քանի կարճ էպիզոդներ, որտեղ Կոկոյի ցույց տված նշանների համար էկրանին գրվում էին տարբեր բացատրություններ, երբ իրականում նա միայն ցույց էր տալիս “Ուտել, Խմել և Էլի” նշանները:

Մնացած ամեն ինչը Փեննիի միջամտության և նշանների վերարտադրման արդյունքն է, ով նույնիսկ պնդում էր, որ Կոկոն կարող էր արտաբերել Շեքսպիրի գործերը:

Բացի այդ, ողջ ընթացքում ոչ մի նշանների լեզվի մասնագետի կարծիք չի ցուցադրվել, և ոչ մի ջանք չի գործադրվել՝ գնահատելու Փեննի Փաթերսոնի ձեռքբերումները, կամ վերջին տարիներին նշանների լեզվի ուսուցման մեջ Կոկոյի առաջխաղացումը:

Ի վերջո, աշխարհը միևնույն է հիացած այս երկու խելացի էակների՝ մարդու և գորիլայի համատեղ գոյության բացառիկությամբ:

Մարիամ Ղուշչյան