Ադրբեջանում պատգամավորը բանակում երկու ոտքերից զրկված զինվորին ասել է. «Չեմ կարող օգնել, դու իմ ընտրողը չես»

 2014 թվականի ամռանը ԼՂՀ նկատմամբ դիվերսիայի ժամանակ փոխհրաձգություններում ծանր վիրավորվելու հետեւանքով երկու ոտքերից զրկված ադրբեջանական բանակի զինվոր Սարխան Թահիրզադեն եւս երկու ծանր վիրավոր զինվորների հետ բուժման էր ուղարկվել Անկարա:

Այն ժամանակ ադրբեջանական ԶԼՄ-ները բազմաթիվ հոդվածներ հրապարակեցին, այն մասին, թե ինչքան մեծ ուշադրության են արժանացել «թշնամու դեմ կռվում» իրենց «հերոս» տղաներն Ադրբեջանում եւ Թուրքիայում: Լուսանկարներ էին հրապարակվում հիվանդանոցում ադրբեջանցի պատգամավորների, երիտասարդական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, լրագրողների` «հերոսներին» այցելությունների մասին, նշվում էր, որ անգամ նրան Անկարայում այցելել են Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար Զաքիր Հասանովը, Թուրքիայի վարչապետ Ահմեթ Դավութօղլուն: Բուժումից հետÕ ¸ Անկարայից Բաքու վերադառնալու ժամանակ անգամ նրանց պատվին հանդիսավոր դիմավորման արարողություն էր կազմակերպվել: 

Ինչպես հաղորդում է «Արմենպրես»-ը, korrespondent.az-ի հետ զրույցում հաշմանդամի սայլակով տեղաշարժվող Սարխանը բողոքել է, որ գտնվում է խիստ կարիքավոր վիճակում եւ այժմ իրեն ոչ ոք ուշադրություն չի դարձնում:

Նա ասել է, որ դեռ Անկարայում եղած ժամանակ խնդրել էր, որ թույլ տան մասնակցել համակարգչային դասընթացների, որպեսզի կարողանա մասնագիտություն ձեռք բերել եւ աշխատել, սակայն, իրեն այդտեղ բերած անձինք հասկացնել են տվել, որ Անկարա են բերել միայն բուժման համար:

Բաքվում հանդիսավոր արարողությամբ դիմավորելուց հետո Սարխանի համար հեքիաթն ավարտվեց ու սկսվեց իրական կյանքը..., գրում է կայքը:

Կայքը գրում է, որ Սարխանի խնդիրը հանրայնացվելուց  5 ամիս հետո կառավարությունը նրան, այդուհանդերձ, օգնել էր ընդունվել հաշմանդամների համար նախատեսված համակարգչային դասընթացներ:

«Թուրքիայից վերադառնալուց հետո կարծես կյանքս կանգ առավ: Այստեղ որեւէ մեկին հենց ասում եմ գազի եմ (հաշմանդամ մարտիկ), կարծում է հորն եմ հայհոյում: Դիմեցի պատգամավոր Գանիրա Փաշաեւային: Նա ինձ ուղղեց խորհրդարանում Լենքորանը ներկայացնող պատգամավոր Ռուֆաթ Գուլիեւին: Գնացի նրա մոտ: Ասաց, որ ես իր ընտրողը չեմ ու չի կարող օգնել: Կարծես նա այլ երկրի պատգամավոր է: Անգամ տեղից չշարժվեց: Անցյալ տարի գնացել էի պատգամավոր Հադը Ռաջաբլիի մոտ: Նա Թուրքիայում իմ եղած ժամանակահատվածում մեր ընտանիքին ամսական 50 մանաթ օգնություն էր կատարում: Բայց, հենց Թուրքիայից վերադարձա, օգնությունը կտրվեց: Գնացի մոտը, ասաց, արդեն հաշմանդամի թոշակ եմ ստանում, եւ ոչինչ անել չի կարող: Պաշտպանության նախարարությունը, որն ինձ հեռախոսահամար էր տվել կարիք ունենալու դեպքում դիմելու համար, այժմ չի պատասխանում ոչ հեռախոսազանգերիս, ոչ էլ նամակներիս: Հայրս 2-րդ կարգի հաշմանդամ է: Մորս ուժերով եմ ապրում: Ամաչում եմ, որ ապրում եմ: Իմ վիճակս տեսնողները չեն ուզում բանակ գնալ», -ասել է հաշմանդամ զինվորը: