2008 թվականի մարտի 1 -ի դեպքեր

Արթուր Տեր-Մելիքսեթյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

2008 թվականի մարտի 1 -ի դեպքեր, ՀՀ ազգաբնակչության և ՀՀ ոստիկանության, ինչպես նաև ՀՀ ԶՈՒ առանձին ստորաբաժանումների միջև արյունալի բախումներ, որի հետևանքով արձանագրվեցին բազմաթիվ զոհեր և վիրավորներ, երկիրը հայտնվեց քաղաքական, հասարակական, սոցիալ-տնտեսական խորը ճգնաժամի մեջ։

Մարտի 1 -ի առավոտյան ժամը 6։30-ին ՀՀ ՆԳՆ և նրանց աջակցող ուժերը, անսպասելիորեն հարձակում գործելով Ազատության հրապարակում հավաքված ցուցարարների վրա, դաժան կերպով ցրեցին բողոքարարներին, որոնց թիվը, ըստ հաղորդվող տվյալների, կազմում էր 700-1000 մարդ։ Ականատեսների վկայությամբ իշխանական ուժերը զենքեր և նռնակներ էին տեղադրել քնած բողոքարարների արանքում, իսկ հետո պնդելով, որ կանխում են պետական հեղաշրջման փորձ, գրոհել էին ամբոխի վրա։ Ոստիկանությունն անցել էր մահակների ու էլեկտրական հարված հասցնող սարքերի կիրառման։ Ցուցարարներից ոմանք ոստիկանների հարձակման պահին կարողացան փախչել։ Տասնկյակ անձինք ստացան ծանր վնասվածքներ, ավելի քան 100 -ը ձերբակալվեցին։ Վկաներից մեկը Human Rights Watch իրավապաշտպան կազմակերպությանը հայտնել էր, որ հրապարակում իրենց երկու կողմից մոտեցել են սաղավարտներով, պլաստիկ վահաններով և ռետինե մահակներով զինված ոստիկանության հատուկ ջոկատներ։ Վերջիններս, ըստ ականատեսների, առանց նախազգուշացման սկսել են ցանել ջուր ու իրենց ռետինե մահակներով ու էլէկտրական հարված հասցնող սարքերով հարձակվել ցուցարարների վրա։ Արդեն ժամը 11։00 -ին մոտ Ազատության հրապարակն ամբողջությամբ շրջափակված էր ոստիկանների կողմից, տարածքը թափոններից ու արյան հետքերից մաքրելու համար օգտագործվում էին ջրի մեծ տակառներ (միևնույն ժամանակ, ոստիկանության հատուկ զորրքերը անում էին ամեն ինչ` անցորդներին տարածքը լուսանկարել թույլ չտալու համար)։

Կարապի լճի սրճարանը չորս կողմից փակել էին վրանի քաթանով, որպեսզի տեսանելի չլինի` ինչ է կատարվում ներսում։ Ըստ շրջանառվող լուրերի` ցուցարարներին ֆիզիկական բռնության ենթարկելու համար Հայաստան էին բերվել Լեռնային Ղարաբաղի Պաշտպանության բանակի զորքեր, քանի որ Երևանի ոստիկանությունը դժկամություն էր հայտնել նման գործողությունների դիմելու հրահանգին։ Ժամը 11։30 -ի սահմաններում Ազատության հրապարակից մինչև Հյուսիսային պողոտա, այնուհետև` դեպի Ֆրանսիայի դեսպանատուն շարժվեցին շուրջ 1000 խաղաղ ցուցարարներ։ ժամը 1։30 -ին մոտ տարածք բերվեց ոստիկանության զրահապատված անվասայլակը, որի շուրջ հավաքվեց ահագնացող ամբոխը։ Ժամը 2 -ին մոտ հրապարակում հավաքված բազմությունը շուրջ 150,000 -ով գերեզանցում էր նախորդ օրերին հավաքված բազմությանը։ Ոստիկանության հատուկ ծառայողների թիվն գերազանցել էր 3000 -ը։

Երևանի կենտրոնում սպանվեցին ՀՀ ութ քաղաքացիներ: Նրանցից յոթը՝ Տիգրան Խաչատրյանը, Զաքար Հովհաննիսյանը, Գոռ Քլոյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Դավիթ Պետրոսյանը, Արմեն Ֆարմանյանը, Գրիգոր Գեւորգյանը, խաղաղ ցույցի մասնակիցներ էին, իսկ Համլետ Թադեւոսյանը՝ ՀՀ ոստիկանության զորքերի սպա: Եւս երկու հոգի՝ ոստիկանության զորքերի ժամկետային զինծառայող Տիգրան Աբգարյանը եւ խաղաղ ցուցարար Սամվել Հարությունյանը, մահացան ավելի ուշ՝ Մարտի 1 -ին ստացած վնասվածքների հետեւանքով: Աստված լուսավորի Ձեր հոգիները, դուք կաք ` քանի դեռ Ձեզ հիշում ենք։

Հ.Գ. Ես որպես ՀՀ քաղաքացի, ցանկում եմ, որ հայտնաբերվեն մեղավորները և պատժվեն, օրենքի ամբողջ խստությամբ, հետագայում նմանօրինակ հանցանքների կրկնությունը բացառելու նպատակով: