Հայկական արմատներով ֆրանսիացի լուսանկարչի «Անավարտ» ֆոտոշարքը Հայաստանում
LifeՖրանսիացի լուսանկարիչ Ժուլիեն Լոմբարդին ներկայացրել է իր «Անավարտ» («L’Inachévé») ֆոտոշարքն՝ իրականացված Հայաստանում։ 35-ամյա լուսանկարիչը fotografiamagazine.com-ին տված հարցազրույցում պատմել է իր հայկական արմատների մասին, թե ինչու է մեկնել Հայաստան՝ նշելով, որ Հայաստանում ֆոտոշարք անելն ուներ մեկ գլխավոր նպատակ՝ ուշադրություն սեւեռել այս քիչ հայտնի (եւ քիչ լուսանկարված) երկրի վրա։

-«Անավարտ» ֆոտոշարքն իրականացվել է Հայաստանում։ Ի՞նչը ձեզ տարավ այնտեղ եւ քանի օր եք ճանապարհորդել երկրում։
- Ես երկու անգամ եմ ճանապարհորդել Հայաստանում 2012-ին եւ 2014-ին՝ 3 ամսով։ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո շատ լուսանկարիչներ բացահայտել են, թե ինչ փոփոխություններ են տեղի ունեցել հետխորհրդային երկրներում, օրինակ՝ Ղազախստանում, Ադրբեջանում, Վրաստանում։ Հայաստանը երկիր է, որը դեռեւս այնքան էլ հայտնի չէ լայն զանգվածների համար, որովհետեւ այն վիզուալ ներկայացված չէ։ Եվ քանի որ ես հայկական արմատներ ունեմ, որոշեցի անել այս նախագիծը եւ ցույց տալ երկրի ներկայիս վիճակը։

- Հիմնվելով ձեր փորձի վրա՝ ինչպիսի՞ն է Հայաստանն այսօր։
- Այն շատ մեկուսացված երկիր է։ Այնպիսի տպավորություն է, որ Հայաստանն իր ուժերով եւ իր սահմանած առանձին կանոններով է զարգանում։ Անգամ ժամանակի զգացողությունն է այնտեղ ուրիշ։ Երկրի պատմության բոլոր շերտերը տեսանելի են։ ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո շատերը հեռացել են այստեղից, գնացքներ եւ երկաթուղի չկա։ Սովետական դարաշրջանի մնացորդներն ամենուր են։ Հայաստանում ճամփորդելը բավականին տարօրինակ փորձ էր ինձ համար։

Հայերը հին ազգ են, որոնք ապրում են երիտասարդ պետությունում, որտեղ իրենք իրենց չեն ճանաչում։ Սակայն այս վիրավոր հողում հեզություն, մեղմություն եւ համբերություն կարելի է գտնել։ Սա մի տարածք է, որը նոր պատմություն է ակնկալում։
-Ի՞նչ մոտեցում եք ցուցաբերել երկիրը ներկայացնելիս։ Ինչպիսի՞ լուսանկարներ էիք փնտրում։
-Փորձել եմ խուսափել հետսովետական կլիշեներից, որոնց լավ ծանոթ ենք։ Իմ նպատակն էր շրջել երկրում եւ լուսանկարել այն, ինչ կտեսնեի ճանապարներին։

Իմ այցի ժամանակ հանդիպել եմ պատմաբանների, գիտնականների, արտիստների, քաղաքական գործիչների, ոստիկանների։ Թարգմանչի օգնությամբ մենք զրուցում էինք երկրի վիճակի մասին, եւ այդ շփումն իսկապես օգնեց ինձ կենտրոնանալ իմ նախագծի վրա եւ Հայաստանը ներկայացնել իմ անձնական տեսակետից դուրս։ Նրանք հուշեցին ինձ, որ կարելի է լուսանկարել հաստություններ, որոնք փակ են հանրության համար։


Սակայն բացի ներկա իրավիճակից, փորձեցի նաեւ ներկայացնել ապագան եւ նոր հեռանկարները։ Լուսանկարներն արտահայտում են այդ անցման շրջանն ու անավարտ վիճակը։

Նշենք, որ նկարչի աշխատանքները կարելի է տեսնել Փարիզում Festival Circulations փառատոնի ժամանակ (մարտի 26-հունիսի 26)։








Պատրաստեց՝ Յանա