2017-ի ԱԺ-ն` առանց «աբորիգենների»

Մեծամասնական ընտրակարգով ընտրված պատգամավորներից ոչ բոլորն են մտատանջված ու մտահոգված այդ խնդրով: Այդ առիթով Վրեժ Մարկոսյանը բավականին ադեկվատ տեսակետ է հնչեցրել: Նա նշել է, թե չի պատրաստվում 2017-ին մտնել ԱԺ, հավելելով՝ «թող ավելի լավ կադրեր գան խորհրդարան, քան մենք ենք»: Մարկոսյանը ընդգծել է, որ կաջակցի մեկ այլ, իր բնորոշմամբ, արժանի թեկնածուի, ում ներկայությունն էլ ավելի կբարձրացնի պառլամենտի կարգավիճակը:

Մարկոսյանը հասկանում է, որ իր` խորհրդարան գնալը այդքան էլ արդյունավետ չի և, ի տարբերություն այլ մանդատապաշտ «ազգընտիրների», չի պատրաստվում մանդատակռվի մեջ մտնել: Սա բավականին ազնիվ քայլ է և պետք է օրինակ ծառայի ԱԺ-ում գտնվող, կամ ուղղակի հայտնված այլ «աբորիգենների» համար: Ցավոք, մեր պառլամենտում այնպիսի պատգամավորների պակաս չկա, ովքեր ամեն կերպ փորձում են ցույց տալ, թե իբր ապրում եմ ժողովրդի հոգսով, սակայն նրանց հետ շփումից ժողովուրդը միայն հիասթափություն է ապրում:

Կան այնպիսի դեգեներատ պատգամավոներ, ովքեր ԱԺ են ժամանաում զուտ «գալոչկայի» համար` ուղղակի ներկա գտնվելու և իրենց սուրբ պարտականությունը` կոճակ սեղմելը, ապահովելու համար: Իսկ որևիցե օրեսնդրական նախաձեռնություն կամ ելույթի մասին խոսելն անգամ ծիծաղելի է: Ասել է թե իրականում խորհրդարանը երկրի թիվ մեկ քաղաքական ամբիոնն է, ոչ թե մի քանի հաստագլուխ ու քաղաքականության ու քաղաքական ուժի անունը վարակաբեկող անհատների համար ճաշարան: