Այս տեմպերով ի՞նչ ընտրություններ

Սուպերլիդերների գաղափարը քայքայեց երբեմնի հզոր ու ժողովրդի վստահությունն ու քվեն վայելող Ժառանգությունը: Ի՞նչն էր պատճառը: Իհարկե ինստիտուցիոնալիզմի բացակայությունն ու սուպերլիդերի կարծրատիպային մտածելակերպը: Չմտածեք, թե ասածս միայն ու միայն վերաբերվում էր Ժառանուգություն կուսակցությանը: 
Նույնը կարելի է ասել թե´ ՀԱԿ-ի, թե´ ԲՀԿ-ի, թե´ մնացած այլ կուսակցությունների մասին, որոնք առաջնորդվելով վերոնշյալ գաղափարներով, մի քանի անգամ վայր դրեցին ժողովրդի կողմից նրանց ընձեռված «մանդատը»:

Եվ իհարկե այս պայմաններում հարց է առաջանում, ի՞նչ պետք է անի տևական պայքարից ու կռվից բավականին թուլացած և ուժերը վերականգնելու շատ կարճ ժամանակ ունեցող մերօրյա ընդիմությունը: Անկեղծ կլինեմ ու կասեմ, որ այսօր խորհրդարանի շատ ուժեր լավատես կլինեն, եթե 2017 թվականին մասնակցեն Ազգային Ժողովի ընտրությունններին: Էլ ավելի լավատես կլինեն, եթե հավատան, որ 2017-ին լինելու են ԱԺ-ում: Ակնհայտ է, որ նրանց փոխարինելու են գալու նորերը:

Արդեն խոսեցինք այն մասին, որ բավականին մեծ էներգիա են կորցրել Սահմանդրական հանրաքվեին մասնակցած կառույցները: Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցությունը չէր մասնակցում գործընթացներին` կենտրոնացնելով բավարար ռեսուրսներ 2017-ի համար: Կարծում եմ ՔՊ-ն 2017-ին խորհրդարանում հայտնվելու բավականին մեծ հնարավորություններ ունի: ՔՊ-ից բացի, որոշակի հավանականություն ունի նաև Լուսավոր Հայաստանը:
Մինչև 2017 թվականը, գրեթե ժամանակ չի մնացել, սակայն անզեն աչքով երևում է, որ եթե ընդիմությունը նման զինանոցով գնա առաջ, ապա 2017 թվականին կտեսնենք խորհրդարան հիշեցնող կառույց, որտեղ օրենք թելադրողն էլ է ՀՀԿ-ն, այն կյանքի կոչողն էլ, խախտողն էլ:

Այս ամենից խուսափելու համար անհրաժեշտ է կառուցել այնպիսի ընդիմադիմություն, որը 2017-ին արդեն «կհուշի» 2022-ի հաղթանակի մասին: Լինենք մի փոքր իրատեսական , 2017-ին խոսել լիարժեք հաղթանակի մասին ռոմանտիկ է: Անհրաժեշտ է կառուցել ինստիտուցիոնալ ընդիմություն, որին չեն կարողանա խանգարել սուպերլիդերները: