Ինչո՞ւ են վախեցած Չալաբյանից

Հայաստանում ակտիվորեն խմորվող քաղաքական գործընթացները հասել են մի յուրահատուկ շրջափուլի, երբ հանրությունը շատ բարդ իրավիճակի առաջ է կանգնել։ Իշխանություններն ըստ էության բարոյալքված վիճակում են, և հասարակությունը նրանց չի ընդունում։ 

Նրանք մեծ հաշվով տապալել են երկրի կառավարումը և Հայաստանը հասցրել անդունդի եզրին, երբ արտաքին սպառնալիքները վտանգի տակ են դնում պետականության գոյությունը։ Դրանով է պայմանավորված, որ իշխանական կարկառուն ներկայացուցիչները նույնիսկ երկյուղում են անմիջականորեն շփվել ժողովրդի հետ և միշտ թիկնապահներով են շրջապատված։

Սակայն այսպիսի իրավիճակում ինչպե՞ս է ստացվում, որ իշխանությունները չեն հեռանում և մինչ այժմ շարունակում են պաշտոնավարել, քանի որ տրամաբանությունը հուշում է, որ նրանք պետք է արդեն հեռացած պետք է լինեին։ 

Խնդիրն այն է, որ իշխանությունները մնում են իրենց աթոռին բացառապես այն պատճառով, որ հանրությանը վստահություն չի ներշնչում նաև հարթակում գտնվող ընդդիմությունը։ Իսկ սա նշանակում է, որ հանրային իմունիտետի տեսանկյունից հասարակությունը պետք է նոր առաջնորդներ փնտրի։

Հասկանալի է՝ փոքր երկիր ենք, որտեղ քաղաքական թիմերն անպայման առաջնորդների տեսքով են փնտրվում։ Այսինքն՝ առաջնորդի հարցն ամենաառանցքային նշանակությունն ունի։ Եվ պատահական չէ, որ անընդհատ տրվում է այն հարցը, թե ով է լինելու նոր ձևավորվելիք կառավարության ղեկավարը, ըստ որի հանրությունը կարող է կողմնորոշվել։

Ու այսպիսի պայմաններում հետաքրքիր դրվագ է հասարակական գործիչ Ավետիք Չալաբյանի ձերբակալությունը։ Իշխանությունների կողմից նրան թիրախավորելը պատահական լինել չի կարող։ Պետք է հաշվի առնել, որ Չալաբյանը լուրջ միջազգային հեղինակություն և լուրջ համարում ունի, և որպես պատրաստված կադր՝ նա Հայաստանի համար ուղղակի «ճոխություն» է:

Ստացվում է, որ Չալաբյանը իշխանությունների համար փաստացի դիտարկվում է որպես ապագա քաղաքական մրցակից, ինչի պատճառով էլ նրա դեմ ձերբակալության հետ մեկտեղ սանձազերծվել են տեղեկատվական կեղտոտ արշավ և վարկաբեկման փորձեր։

Սակայն իշխանությունները հաշվի չեն առնում, որ Չալաբյանին սևացնելու իրենց նախաձեռնած արշավի հարցում կարող են սխալվել, որի արդյունքում այն հակառակ էֆեկտը կարող է ունենալ։

Արտակ Վարդանյան