Արվեստագետներն ու արվեստասերները ծաղիկներ դրեցին Առնո Բաբաջանյանի շիրմին

Կոմպոզիտոր, դաշնակահար, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Առնո Բաբաջանյանն ընկերների, հարազատների հուշերում անսահման մեծ տաղանդի տեր արվեստագետ էր:

«Յուրահատուկ բնավորության ու հանճարի տեր երաժիշտ էր: Անսահման երևակայության, պիանիստիկ հնարավորություններով անձ էր: Լեգենդի նման տարածված է, որ համաշխարհային դեմք ունեցող դաշնակահարները, երևի թե փառք են տվել Աստծուն, որ Առնոն չի շարունակել իր կատարողական գործունեությունը, այլ սահմանափակվել է կոմպոզիտորի գործունեությամբ: Ով գիտի` որքան են ուրախացել կոմպոզիտորները, որ Առնոն կյանքի վերջին տասնամյակում անցել է էստրադային երգերի հորինմանը և դասական ժանրի ստեղծագործություններ քիչ է արարել»,- Արմենպրես-ի փոխանցմամբ` լրագրողների հետ զրույցում նշեց ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Սեդրակ Երկանյանը:

Նրա խոսքով` Բաբաջանյանի ստեղծագործությունները մշտապես տեղ են զբաղեցնում ցանկացած հայ երաժշտի երկացանկում:

ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Երվանդ Երզնկյանի համոզմամբ`

Առնո Բաբաջանյանը հայ երաժշտության հսկաներից է:

«Բացի նրանից, որ նա արտակարգ դաշնակահար է եղել՝ ամենաբարձր մակարդակի, նա լրիվ տրվել է երաժշտությանը: Այն մեծաթիվ երգերը, որոնք գրել է, մինչև հիմա կատարվում են, ինչը ևս մեկ անգամ խոսում է այն մասին, որ տաղանդավոր մարդն ամեն ինչում է տաղանդավոր: Նա այնքան էր սիրում իր ժողովրդին… Եվ մեզ համար կարևորն այն էր, որ իր բոլոր երգերը նա սկզբում ձայնագրում էր Երևանում՝ հայ երգիչների հետ, այնուհետև նոր տանում էր ուրիշներին»,- նշեց նա:

Երզնկյանի հավաստմամբ` Բաբաջանյանը շատ բծախնդիր մարդ էր, և Ռաիսա Մկրտչյանը նրա այնքա~ն երգերի առաջին կատարողն էր:

«Նրա երաժշտական տվյալներն այնքան բարձր էին, որ Առնոն գիտեր, որ տվյալ երգը պետք է Ռաիսան երգի: Երբեմն ասում են, որ նա ռուս երգիչների հետ է աշխատել՝ մոռանալով մեր հայ երգիչներին, բայց դա սխալ է: Ես շատ ուրախ եմ, որ նրա 95-ամյակը մենք այսօր նշում ենք բազմաթիվ երիտասարդների հետ, որովհետև Առնո Բաբաջանյանին հիշում են, հիշում են բոլորը»,-շեշտեց նա:

ՀՀ մշակույթի նախարարի տեղակալ Արթուր Պողոսյանն ընդգծեց, որ ծավալի առումով Բաբաջանյանը քիչ գործեր է թողել, բայց որակի իմաստով՝ դրանք տիեզերական բարձրություն ունեն, ինչը նա թողել է շնորհիվ իր տաղանդի և ֆենոմենալ աշխատասիրության:

«Մի քանի ամիս առաջ ընթերցում էի Առնո Բաբաջանյանի հետ կապված որոշ հուշեր, և շատ հետաքրքիր էր, թե ինչ էր ինքն ասել իր մասին, ինչ-որ տեղ ցավով, ինչ-որ տեղ հպարտությամբ: Նա ասում է. «Ես ամենուրեք, ամեն պահ շրջապատված եմ հնչյուններով, ես ազատ ժամանակ չեմ ունեցել և հիմա էլ չունեմ: Ամենուրեք ինձ պաշարում են հնչյունները՝ նույնիսկ երազում, և այդ հնչյուններից ես վերցնում եմ սրտահաճներն ու ստեղծում մեղեդիներ, երգեր, որոնք դառնում են ժողովրդինը»: Կարծում եմ, իր կողմից արտահայտած այս խոսքերն ամենամեծ գնահատականն են, և այդ տողերի տակ այսօր կարող է ստորագրել ցանկացած հայ, մտավորական: Եկեք մեր գլուխներն այսօր բարձր պահենք, ոչ թե խոնարհենք, որովհետև հայ ժողովուրդն ունի մի մարդ, որով կարող է հպարտանալ և մեր մշակույթը հպարտությամբ ներկայացնել ողջ աշխարհին»,-հավելեց նա:

Հունվարի 22-ին` Բաբաջանյանի ծննդյան առթիվ, ՀՀ մշակույթի նախարարության ներկայացուցիչները, մտավորականները, արվեստասերներն այցելեցին Երևանի կենտրոնական գրեզմանատուն` հարգանքի տուրք մատուցելու կոմպոզիտորի հիշատակին:

20-րդ դարի հայ կոմպոզիտորական արվեստի գագաթներից մեկը՝ Առնո Բաբաջանյանը կդառնար 95 տարեկան: Առնո Բաբաջանյանը ծնվել է Երևանում, 1921 թվականի հունվարի 22-ին։

Իր առաջին երաժշտական ստեղծագործությունը գրել է 9 տարեկանում։ Նրա տաղանդը նկատել է անգամ Արամ Խաչատրյանը: Նրա ստեղծագործական ոճը ձևավորվել է հանրահայտ կոմպոզիտորներ Արամ Խաչատրյանի և Սերգեյ Ռախմանինովի ազդեցությամբ:

Բաբաջանյանի ստեղծագործական անհատականությունը դրսևորվել է հատկապես դաշնամուրի և նվագախմբի համար գրած «Հերոսական բալլադում», ապա՝ դաշնամուրային տրիոյում: 

Գրել է երաժշտություն նաև «Առաջին սիրո երգը». «Երջանկության մեխանիկան», «Հարսնացուն հյուսիսից» և այլ ֆիլմերի համար:

Որպես դաշնակահար` Բաբաջանյանն աչքի է ընկել հատկապես սեփական ստեղծագործությունների կատարմամբ: