Ադրբեջանում հակասական կարծիքներ կան

Ադրբեջանական սոցկայքերում ակտիվորեն քննարկում են Հաքարի գետի վրա կամրջի կառուցումը, որը դառնալու է Լաչինի միջանցքին այլընտրանքային ճանապարհ։ Ներկայումս ակտիվորեն ընթանում է այդ ճանապարհի շինարարությունը, եւ այն շահագործման է հանձնվելու, ըստ պաշտոնական տեղեկատվության, մինչեւ այս տարվա հունիս ամիսը։ 28 կմ-անոց ճանապարհից 17 կմ-ն արդեն պատրաստ է։ Այսպես, ադրբեջանցի որոշ օգտատերեր հույս են հայտնում, որ երբ Լաչինը շրջանցող ճանապարհը պատրաստ լինի եւ հանձնվի շահագործման, ապա այնտեղ նաեւ մաքսակետ կտեղակայվի։ Այլ օգտատերեր էլ այս նորությունը համարել են «հիանալի», գոնե այնքանով, որ Լաչին քաղաքն իրենց համար կդառնա հասանելի։ Սակայն կան նաեւ օգտատերեր, ովքեր հարցնում են, թե ինչ կարիք կա այլընտրանքային ճանապարհ կառուցելու, եթե ադրբեջանական իշխանությունները վստահ են, որ 2025 թվականին խաղաղապահները Ղարաբաղից հեռանալու են։

Մեկ ուրիշն էլ պարզաբանում է, որ այդ ճանապարհը երեւի թե կառուցվում է բնակավայրերը շրջանցելու համար, որոնք, ըստ պայմանավորվածությունների, պետք է լինեն ադրբեջանական կողմի հսկողության ներքո։ Եվ միաժամանակ հավելում է, որ ճանապարհը նաեւ նշանակում է, որ Ղարաբաղի այն հատվածը, որտեղ այժմ խաղաղապահներն են տեղակայված, շարունակելու է մնալ խաղաղապահների եւ տեղի հայության հսկողության ներքո։ Հակառակ դեպքում ոչ ոք գումար չէր ներդնի այլընտրանքային ճանապարհի կառուցման վրա։ Եվ եզրակացնում է․ «Որքան էլ տհաճ ու վիրավորական լինեն եզրահանգումները, ամեն դեպքում, բոլորն էլ (նկատի ունի մյուս օգտատերերին) հասուն մարդիկ են, հասկանում են, թե ինչն ինչոց է, եւ պետք է նայել ճշմարտության աչքերին»։ Սակայն կան նաեւ օգտատերեր, որոնք, ամեն դեպքում, շարունակում են պնդել, թե ամեն ինչ կլինի պաշտոնական Բաքվի սրտով, թեեւ նաեւ, «իհարկե, հավատում են, որ ամեն բան լավ է լինելու, բայց ոչ շուտ»։

Էլշան Դադաշով անուն-ազգանունով տելեգրամյան օգտատերն էլ գրում է, որ «իրենք առաջարկում են քաղաքակիրթ ինտեգրացման ճանապարհ», ու եթե հակառակ կողմում գտնվողները դա չեն ուզում, ապա «թող եւս հարյուր տարի մնան իրենց բներում»։ Հետաքրքրական է, որ որոշ օգտատերեր պարզապես գրել են․ «Այս ամենը քաղաքական խաղեր են, քաղաքական գործիչների խաղեր, իսկ տուժում են խաղաղ բնակիչները, որոնք պարզապես ուզում են հանգիստ ու խաղաղ ապրել»։ Հետաքրքիր է նաեւ այն, որ շատ ադրբեջանցի օգտատերեր՝ որպես հարկատուներ, պարզապես հարցնում են, թե արդյոք հիմա կա՞ր նման ճանապարհ կառուցելու անհրաժեշտություն։ Առավել տաքգլուխ մի օգտատեր էլ՝ Նաբի Յուսիֆլի անունով, պատասխանել է բոլորին, որ, ըստ էության, Հայաստանից Ղարաբաղ կառուցվող այդ նոր ճանապարհն Ադրբեջանի համար օդ ու ջրի պես կարեւոր է, քանի որ «մինչեւ 2030 թվականն Իրեւանը (ադրբեջանական կողմն այդպես է անվանում Հայաստանի մայրաքաղաքը) անպայման վերադառնալու է Ադրբեջանի կազմ»։

Կան նաեւ այնպիսիք, ովքեր հայտարարում են, որ ավելորդ ծախսերի փոխարեն պետք է պարզապես Ղարաբաղի հայության առաջ հարց դնել՝ կա՛մ ապրելու են Ադրբեջանի կազմում, կա՛մ թող գնան՝ ուր կուզեն, ու դրանով հարցը թող փակվի, առանց ավելորդ ծախսերի։ Մի օգտատեր էլ ափսոսանք է հայտնել, որ այս ճանապարհաշինությունը եւ հետագայի շինարարությունները, որոնք ծավալվելու են, ոչնչացնելու են Ղարաբաղի բնական գեղեցկությունը, եւ երկրամասը կորցնելու է գրավչությունը, որն ուներ նախքան հակամարտությունը։ Նա առաջարկել է վերագործարկել դեռ խորհրդային ժամանակներում եղած ճանապարհները, որոնք ամբողջապես բավարարում էին եղած պահանջները։