«Վերբալ» մարմնավաճառության փաշինյանական պատկերացումը․ ո՞վ է գոռում առաջինը

Հայաստանի բոլոր իշխանություններն էլ խնդիրներ են ունեցել մամուլի և լրագրողների հետ, եղել են նաև հալածանքներ, բռնություններ, աշխատանքի խոչընդոտման դեպքեր։ Սակայն լրագրող վարչապետով և բազմաթիվ լրագրողներով համալրված գործող վարչախումբը որոշել է գերազանցել նախորդներին՝ ԶԼՄ-ների հետ խնդիրներ ստեղծելու, լրագրողներին հետապնդելու հարցում։ Նախօրեին էլ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Վահագն Ալեքսանյանն է կորցրել իր չափի զգացումը, լրագրողներին մեղադրել իշխանության հանդեպ ատելության քարոզ տանելու մեջ։

«Շատերը չեն կարողացել տարբերակել և գիտակցել, որ իրենք ոչ թե վերբալ-մարմնավաճառ են, այլ լրագրող։ Թող ներեն ինձ այդ մասնագիտության իրական կրողները, բայց այդպիսիք հեռուստաեթերում ԳՇ պետին հրավիրում էին տանկերը մտցնել Երևան, որովհետև անբարոյական են․․․վերբալ մարմնավաճառությունը ՀՀ-ում ավելի թանկ հաճույք է, քան սովորականը»,- իր ելույթում ասել էր Ալեքսանյանը։

Սեփական խմբակցության պատգամավորներին ժամանակին «ուսապարկ» անվանած, այլ կուսակցության անդամ եղած ժամանակ էլ ԱԺ գործող նախագահին հայհոյանքներ հղած Ալեքսանյանից, թերևս, շատ բան սպասել պետք չէ։ Այն, ինչ նա անում է, անում է բացառապես «Քաղաքացիական պայմանագրի» պարագլուխ, նախկին լրագրող Նիկոլ Փաշինյանին դուր գալու համար։

Ալեքսանյանը, ըստ ամենայնի, նույնպիսի որակումներ կարող է տալ իր կուսակցութան վերին օղակներում հանգրվանած լրագրողների հասցեին, մանավանդ, որ վերջիններս երբեք էլ աչքի չեն ընկել պարկեշտ լրագրողական գործունեությամբ։ Փաշինյանական վարչախմբի հարաբերությունները լրագրողների հետ հարթ չեն տարիներ շարունակ, առաջիկայում էլ, հաստատապես չեն բարելավվելու։ Նիկոլ Փաշինյանն ամեն ինչ անում է՝ մամուլը սևացնելու, լրագրողներին հետապնդելու, ԶԼՄ-ների ֆինանսավորումը կրճատելու, իրեն քննադատող ԶԼՄ-ների հասցեին էլ սոցցանցային ու ֆեյքային գրոհներ կազմակերպելու հարցում։ Լրագրողական կազմակերպությունները շատ դեպքերում չէին էլ արձագանքում։ Վերջին դեպքով, իհարկե, ստիպված են եղել խիստ մի հայտարարություն տարածել, «ուսապարկի» վարքն էլ համարել ևս մեկ տագնապալի նախադեպ, որը կարող է խորացնել հասարակության մեջ առկա պառակտվածությունը, անհանդուրժողականությունն ու հայհոյախոսությունը։

Արմեն Բաբայան