5 պատճառ, թե ինչու է Շամշյանը ամենալավ ֆոտոլրագրողը Հայատանում

Վազգեն Ղազարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .

Բոլորը գիտեն Շամշյանին, բոլորը խոսում են Շամշյանի մասին, բոլորը դեմքով ճանաչում են Շամշյանին։ Իրականում, շատ հազվադեպ է լինում, որ անհատը, ով ֆոտոլրագրությամբ է զբաղվում, վայելում է սելեբրիթիի մակարդակի ճանաչում՝ համազգային մասշտաբով ու հասնում է դրան իր մասնագիտական գործունեության շնորհիվ, որը ենթադրում է, որ ինքը օբյեկտիվի մյուս կողմում մնա։ Սակայն կա մի Շամշյան, ով հանրային ընկալման մեջ ձևավորված մտացածին պերսոնաժ է ու կա իրական Շամշյան, որի մասին շատ բաներ հայտնի չեն հասարակության լայն շերտերին։ Հիմա ես Ձեզ կասեմ հինգ պատճառ, թե ինչու է Շամշյանը ամենալավ ֆոտոլրագրողը Հայաստանում։

1․ Անսահման աշխատասիրություն

Շամշյանն իսկական աշխատահոլիկ է։ Նա հասանելի է 24 ժամ ու ապրում է իր գործի համար։ Նա աշխատում է օրվա ցանկացած ժամի, ցանկացած վայրում, ցանկացած եղանակային պայմաններում ու ցանկացած իրադարձության շուրջ, որը մտնում է նրա հետաքրքրությունների ոլորտ։ Դրա համար էլ Շամշյանը միշտ առաջինն է լրագրողներից, ով լինում է դեպքերի վայրերում ու առաջիններից է լինում, ով անգամ համապետական նշանակության իրադարձությունների վերաբբերյալ տեղեկատվություն է հրապարակում։

2․ Օպերատիվություն ու անկեղծություն

Անկախ նարնից, թե ինչ է լուսաբանում Շամշյանը, դուք կարող եք վստահ լինեք երկու բանում․ Շամշյանը օպերատիվ կերպով ժամանելու է դեպքի վայր ու անի հնարավորինս, որպեսզի արձանագրի կատարածը։ Ընդ որում, լուսաբանելուց էլ անելու է դա բոլոր հնարավոր մանրամասներով՝ երբեմն դա համեմելով զուտ շամշյանական անկեղծությամբ ու կոլորիտով․ ով, ինչ, որտեղ, երբ․․․ Ինչպես ասես կարելի է վերաբերվել դրան, բայց այսօր Հայաստանում օպերատիվ լրագրությունն ասսոցացվում է հենց Գագիկ Շամշյանի անվան հետ, որովհետև այս հարցում նա իրոք լավագույնն է։

3․ Լրագրողական ուղղության առաջամարտիկ

Ինչպես ուզում եք վերաբերվեք Շամշյանին, բայց մի բան անհերքելի է․ իր ֆորմատի՝ ֆոտոլրագրության մեջ, Շամշյանն անգերազանցելի մեծություն է, եթե չասենք այդ ուղղությունը Հայաստանում մասսայականացնելու գլխավոր «մեղավորն» ու պատասխանատուն։ Այսօր մեդիա դաշտում էլի ֆոտոլրագրողներ կան, բայց քանիսի՞ն կարող են փողոցում ճանաչել լրիվ անծանոթ մարդիկ, քանիսի՞ շուրջ կարող են բուռն ֆեյսբուքյան բանավեճեր ծագել ու քանիսի՞ մասին կարող են իմանալ նույնիսկ զառայալ տատիկները։ Աներկբա փաստ է, որ Շամշյանն այս ուղության գլխավոր դրոշակակիրն է ու դժվար է պատկերացնել անգամ, որ տեսանելի հեռանկարում կգտնվի մեկը, ով կկարողանա մղել Շամշյանին երկրորդ պլան։

4․ Անշահախնդրություն ու ասկետիզմ

Շամշյանը գիտի, թե ինչ է նշանակում կիսվել։ Երբեք չեք լսի, որ Շամշյանը ինչ որ մեկից գումար պահանջի՝ իր նյութերը, լուսանկարները, կամ էլ իր կողմից առաջինը պարզած լուրերը տարածելու համար։ Իրականում, այս առումով Շամշյանի հետ լեզու գտնելը շատ հեշտ է։ Ընդհանրապես, նա այն եզակի մարդկանցից է, ընդ որում, ոչ միայն մեդիա դաշտում, ով լինելով իր աշխատանքի ֆանատ, երբեք չի անում դա հանուն գումարի։ Նա աշխատում է հանուն աշխատելու, իսկ անշահախնդրությունը նրա մոտ այն աստիճան է արտահայտված, որ նրան հանգիստ կարելի է կոչել ասկետ։ Նա չի հագնում թանկանոց շորեր, նա չունի ավտոմեքենա, նա չի բռնում թանկանոց հեռախոսներ։ Նա անգամ վարձով է բնակվում քանի, որ ժամանակին իրեն պատկանող բնակարանը վաճառել էր, որպեսզի այդ գումարով Երևանի պետական համալսարանի բակում խաչքար տեղադի` ի հիշատակ արցախյան պատերազմում զոհված լրագրողների, մտավորականների և ուսանողների։ Իր աշխատած փողով թերևս միակ թանկարժեք բանը, որ իրեն թույլ է տալիս՝ տեսախցիկներն են ու դրանց պարագաները, այն էլ կրկին անգամ՝ աշխատանքի համար է։

5․ Մարդկայնություն

Շամշյանը իրոք շատ մարդկային է ու կարեկից։ Նա շատ մարդկանց է օգնում ու դրա մասին չի բարձրաձայնում և արդյունքում, դրա մասին իմանում ես ուրիշներից։ Այստեղ են ասել, որ աջ ձեռքը չպետք է իմանա, թե ինչ է անում ձախ ձեռքը։ Տպավորություն է, որ նա իր եկամուտներին առյուծի բաժինն ուղղում է ուրիշներին օգնելուն։ Լսել եմ նաև, որ նա հաշմանդամություն ունեցող մարդկանց է աշխատանքի վերցնում իր մոտ, որպեսզի գոնե այդ կերպ կարողանա օգնել նրանց։

Բոլոր այս հանգամանքները միասին, թույլ են տալիս միանգամայն այլ հայացքով նայել Գագիկ Շամշյանին ու հանգիստ խղճով պնդել, որ Շամշյանը ամենալավ ֆոտոլրագրողն է Հայաստանում։