Հայաստանի կառավարության ներկայացուցիչները ակնկալիքներ են ձևավորում, որոնք հետո հօդս են ցնդում

Փետրվարի 1-ին կառավարությունը միջպետական գանգատ է ներկայացրել ՄԻԵԴ` ընդդեմ Ադրբեջանի սանձազերծած 44-օրյա պատերազմի ընթացքում և հաջորդող ժամանակահատվածում թույլ տրված կոնվենցիոն խախտումների համար: Մինչ այդ էլ տեսանք, որ Ադրբեջանն էր հայց ներկայացրել Հայաստանի դեմ: Այս թեմայով pressmedia.am կայքի զրուցակիցը Արցախի Հանրապետության մարդու իրավունքների նախկին պաշտպան, «Իրավական ուղի» ՀԿ համահիմնադիր Ռուբեն Մելիքյանն է։

— Պարոն Մելիքյան, ի՞նչ կարող ենք ակնկալել Եվրոպական դատարանից այս երկու իրարամերժ հայտերի դեպքում:

— Առաջին անգամ չի, որ Եվրոպական դատարանը դառնում է Ադրբեջանի և Հայաստանի  իրավական փաստարկների թատերաբեմ, բայց առաջին անգամ է, որ դրանք դրսևորվում են միջպետական գանգատների ձևով։ Մինչ այդ անհատական գանգատների ձևով են եղել։ Անկեղծ ասած, այս պահին դժվար է ասել, թե ինչ կարելի է ակնկալել։ Ամեն դեպքում, շատ ավելի կարևոր բաներ մենք ունենք, որ որտեղ որ մենք լուրջ զիջումներ ենք անում, կարող եմ մի փոքր բան ասել, որի մասին հենց այսօր տեղեկացանք։ Հայաստանը հրաժարվել է այն երկար ժամանակ գործող կարգից, որ միջազգային լրատվամիջոցների ներկայացուցիչները կարող էին Հայաստանի միջոցով առանց խոչընդոտ մեկնել Արցախ։ Պարզվում է, որ Հայաստանը պայմանավորվել է Ադրբեջանի հետ և այլևս դա հնարավոր չէ, և Ադրբեջանը պետք է իր համաձայնությունը տա։ Մինչդեռ, մենք ունեինք միջազգային լրագրող, որ ՄԻԵԴ-ում գործ ուներ, որ Ադրբեջանը նրա նկատմամբ  քրեական հետախուզում է հարուցել։ Այսինքն, այնպես է ստացվում, որ կարծես թե Հայաստանը մի ձեռքով ինչ-որ դրական բաներ է անում, բայց, առհասարակ, այնքան վատ բաներ է անում ու այնքան սխալներ է թույլ տալիս, որ այդ դրականը չեզոքանում է։ Սա նման է ծակ կաթսայով ջուրը գետից հանելուն։ Այսինքն, մի կողմից մենք դրական բաներ ենք անում, բայց  դրա հետ մեկտեղ մենք լրջագույն սխալներ ենք թույլ տալիս, որը ես չգիտեմ հետագայում հնարավոր լինելու է վերադարձնել, թե  հնարավոր չի լինելու։ Ամեն դեպքում, ես չեմ կարծում, որ Եվրոպական դատարանն է թիվ մեկ մարմինը, որտեղ որ պետք է մեր խնդիրները լուծեն, բայց, իհարկե,  ողջունելի է, որ Հայաստանը  անպատասխան չթողեց Ադրբեջանի միջպետական գանգատը  և ինքն էլ ներկայացրեց միջպետական  գանգատ։ 
 
— ՄԻԵԴ-ում Հայաստանի ներկայացուցիչ Եղիշե Կիրակոսյանը նշում է, որ առաջիկայում ՄԻԵԴ են ուղարկվելու արդեն իսկ ներկայացված պահանջները հիմնավորող լրացուցիչ մեծածավալ ապացույցներ: Այսինքն, ի՞նչ է սա նշանակում, մեր սպասելիքները կապված են լինելու ապացույցների հիմնավոր լինելու հե՞տ:

— Գիտեք, ես նորից ասեմ, որ Հայաստանի կառավարության ներկայացուցիչները խոսում են, թե առաջիկայում ինչ է արվելու և առաջիկայում ոչինչ էլ չի արվում։ Ակնկալիքներ են ձևավորում, որոնք հետո հօդս են ցնդում։ Որևէ մեկնաբանություն այս հարցի շուրջ չունեմ, միակ բանը, որ կարող եմ ասել դա այն է, որ ընդհանուր առմամբ ողջունելի է, որ Հայաստանը նույնպես ներկայացրեց միջպետական գանգատ Ադրբեջանի ներկայացնելուց հետո, այլ ոչ թե  համաձայնվեց Ադրբեջանի միջպետական գանգատին։ Գոնե հետագայում, հաջորդ իշխանության համար, դա  աշխատանքի հնարավորություններ է ստեղծում։ Իսկ մնացածը ժամանակը ցույց կտա։ Կրկնեմ, որ մենք ամեն օր ունենում ենք կորուստներ, ամեն օր մենք թույլ ենք տալիս սխալներ և ամեն օր մենք ավելի մեծ խնդիրներ ենք ստեղծում և այդ խնդիրների լուծումը ամենևին էլ Եվրոպական դատարանում չէ։

— Ադրբեջանը ևս հայց է ներկայացրել Եվրոպական դատարան: Ադրբեջանն ի՞նչը պետք է հիմնավորի և ինչպե՞ս:

 — Առաջինը Ադրբեջանն է ներկայացրել միջպետական գանգատ։ Ադրբեջանի պահանջները հիմնավորելու համար ամենաօգտակար անձը Հայաստանի վարչապետի պաշտոնը դեռ զբաղեցնող անձն է, որը , փաստորեն, չփոխեց իր հայտարարություններով Ղարաբաղյան կոնֆլիկտի բուն էությունը  այլ վերածեց տարածքային վեճի, մինչդեռ երկար տարիներ մեր դիրքորոշումը շատ հստակ էր, միջազգային իրավունքին համահունչ էր, այն էր, որ մենք գործ ունենք ժողովուրդների, ազգերի ինքնորոշման իրավունքի հետ։ Ադրբեջանը չէր սպառնում, չէր գանգատվում, բայց, ցավոք սրտի Նիկոլ Փաշինյանի շնորհիվ Ադրբեջանը, կարծում եմ, ունի հնարավորություն լավ փաստարկներ ներկայացնելու։

Արթուր Սիմոնյան

Pressmedia.am