Հայաստանը չպետք է այդքան գերի տար

ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը Դավոսի համաժողովում հայտարարեց, որ նոյեմբերի 9-ի հայտարարությունը կյանքի է կոչվում, բայց մենք տեսնում ենք, որ գերիների մասով Հայաստանում առաջընթաց չկա։ Այս թեմայով pressmedia.am կայքը զրուցել է քաղաքագետ Ալեքսանդր Մանասյանի հետ` հասկանալու համար, թե ինչ ի նկատի ուներ Ռուսաստանի նախագահը։ 

— ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը Դավոսի համաժողովում հայտարարեց, որ նոյեմբերի 9-ի հայտարարությունը կյանքի է կոչվում, բայց մենք տեսնում ենք, որ  գերիների մասով Հայաստանում առաջընթաց չկա: Այդ դեպքում, ի՞նչն է  կյանքի կոչվում և ինչի՞ց է գոհ Ռուսաստանը:

— Կոնցեպցիայի շրջանակներում հավասարակշռված հայտարարություն է։ Ռուսաստանը այլ հայտարարություն անել չի կարող, որովհետև, եթե  ուշադիր լսենք Ղարաբաղի մասին Դաոսում ասած տեքստը , ապա կտեսնենք, որ դա սկսվում է այն  բանով, որ իրենք փորձել են կարգավորել  իրենց համար շատ հարազատ երկու ժողովուրդների միջև հարաբերությունները։ Այս նախադասությունը իր մեջ ունի Ռուսաստանի քայլերի ամբողջ տրամաբանությունը։ Ռուսաստանը չի ցանկանա փչացնել իր հարաբերությունները Ադրբեջանի հետ՝ հատկապես այս փուլում, երբ, իրենց խոսքերով ասած,  Արցախում ծավալվում է խաղաղարար գործողություն, իրականում այդ միջամտությունը խաղաղապահների գործունեությունը չէ։ Բանն այն է, որ այդ արտահայտությունները չեն արտացոլում իրականությունը: Խաղաղապահը այդտեղ է, քանի որ Ռուսաստանը ուղարկել է նրանց՝ կանխելու համար բռնության ճանապարհով հարցի լուծումը։ Դրանով Ռուսաստանը ուզում է ցույց տալ, որ իրենք խաղաղապահ են։ Իրականում այդ հայտարարությունների տակ թաքնված են քաղաքական իմաստներ, որոնք  մենք պետք է ճիշտ հասկանանք։ Ադրբեջանը փորձում է ներկայացնել, որ կոնֆլիկտը լուծված է։ Ինչի տակ կա երկու իմաստ. նախ այն, որ կոնֆլիկտ չկա, քանի որ չկա հակամարտություն և հետո՝ կոնֆլիկտ չկա, քանի որ խնդիրը արդեն լուծված է և Ադրբեջանը օգտագործում է այս երկրորդ իմաստը։ Իսկ  Ռուսաստանը այդ պնդմանը չի հակադրվում , չնայած  կարող է իրադրություն ստեղծել և ասել, որ Ադրբեջանը իրավիճակը ճիշտ չի ներկայացնում։ Իսկ գերիների մասով՝ ադրբեջանական կողմը փորձում է վաճառել այդ բոլորը և իր ձեռքբերումներն ավելացնել։ Սրանք դիվանագիտական խաղեր են, որոնք ենթադրում են այդպիսի բազմանշանակ արտահայտություններ։

— Ռազմագերիների վերադարձի առումով Հայաստանի ակնկալիքները որտեղի՞ց պետք է լինի, երբ անգամ ԵԽԽՎ-ում այդ հարցը չընդգրկվեց օրակարգում:

— Հայաստանը չպետք է այդքան գերի տար․․․ Պետք է գտնել համապատասխան ձևեր հումանիտար իրավունքի  ոլորտում, խնդիրը աշխարհին ճիշտ ներկայացնելու համար։ Բազմաթիվ միջազգային կազմակերպություններ և հեղինակավոր անձիք ասում են, որ  Ադրբեջանը իրագործել է ցեղասպանական ակտ, իսկ Ռուսաստանը, որ խաղաղապահ առաքելություն է իրականացնում՝ այդ ամենը չի հաստատել․․․հասկանալի պատճառներով չի օգտագործել այդ տերմինը։ Հիմա խնդիրը այն է, թե մենք ինչ կերպով պետք է ներկայացնենք ռազմագերիների հարցը ինչ փաստարկումներով և ինչ միջոցներով  պետք է ներկայացնենք։ Եվ այս ամենի համար մեզ պետք են լավ մասնագետներ տարբեր ոլորտներից։

Անի Կարապետյան

Pressmedia.am