Վարչապետի ամբողջ նպատակը դատարաններն իրեն ենթարկեցնելն է

Եթե սահմանադրական ճանապարհը արդյունք չտա, պետք է ապստամբություն անել. Արարատի մարզի Արարատ քաղաքում տեղի ունեցած հերթական մարզային հանդիպման ընթացքում հայտարարեց «Հայրենիքի փրկության շարժման» վարչապետի թեկնածու Վազգեն Մանուկյանը։ Այս թեմայով pressmedia.am  կայքը զրուցել է իրավապաշտպան Ավետիք Իշխանյանի հետ, պարզելու համար, թե որքանով է հավանական ապստամբություն իրականացնելը։

— Պարոն Իշխանյան, մենք տեսնում ենք, որ այդ 17 քաղաքական ուժերն այդպես էլ չհաջողեցին, բայց Վազգեն Մանուկյանը շարունակում է հայտարարություններ անել, քաղաքացիներին բոմժ ասելուց հետո` երեկ էլ ապստամբության կոչեր է արել: Ապստամբության հավանականություն տեսնու՞մ եք։ 

— Դժվարանում եմ ասել, բավականին բարդ է, որովհետև  այդ ապստամբությունը կամ կազմակերպում են, կամ լինում է ինքնաբուխ։ Ես կարծում եմ, որ սա այն իրավիճակն է, որ ինքնաբուխ ապստամբություն պետք է տեղի ունենար։ Եթե այդ ինքնաբուխ ապստամբությունը չեղավ, կամ փորձը արվեց առաջին երկու օրը` հետո մարեց և ես հիմա դժվարանում եմ ասել, որ  այս զգացմունքային ֆոնի վրա, երբ որ չեղավ ինքնաբուխ ապստամբություն  և բավականին ժամանակ է անցել ու, ցավոք սրտի, շատ-շատերը հաշտվել են  պարտվող լինելու մտքի հետ և  արդեն մտածում են Ադրբեջան-Թուրքիա  առևտրի մասին, որն ինձ համար շշմեցուցիչ է։ Ես դժվարանում եմ ասել, թե հնարավոր է ապստամբություն  կազմակերպել, թե ոչ։

— Վերջերս Նիկոլ Փաշինյանը խոսել է դատական համակարգի մասին՝ ասելով, որ դատական համակարգը փորձում են քաղաքականացնել, ինչն անթույլատրելի է: Այդ հայտարարությանը հաջորդեց Խաչատրյանների գործով դատական վճիռը, որով Փաշինյանը պետք է ներողություն խնդրի Գագիկ, Գուրգեն և Արտյոմ Խաչատրյաններից: Ընդհանրապես, իշխանությունը այս 2,5 տարում հաջողե՞լ է դատական համակարգը քաղաքականացնելուց զերծ պահելու փորձերում, և ինչո՞ւ այսքան ձգձգվեցին այդ համակարգում արմատական փոփոխությունները:

— Նախ պետք է մի բան հաշվի առնել, որ գործադիր  իշխանության ղեկավարը հրապարակային իրավունք չունի  գնահատել դատարանների որոշումները և վճիռները։ Սա իշխանությունների տարանջատման, իրավական պետության կամ ժողովրդավարության սկզբունքի խախտում է։ 2018 թ-ի  առաջին իսկ օրվանից, երբ Փաշինյանը եկավ իշխանության, վարչապետի ամբողջ նպատակը եղել է դատարաններին իրեն ենթարկեցնելը։ Հիշենք հենց սկզբնական շրջանի հանրահավաքը, երբ որ դատարանը  Ռոբերտ Քոչարյանի խափանման միջոցը փոխեց, Փաշինյանը հայտարարեց, որ կա՞ այդպիսի  դատավոր, որ իր խոսքը չլսի։  Եկավ ինչ-որ մի պահ, որ վարչապետին թվաց, թե դատավորները իրեն  ենթակա են և 2019 թվին  կապանցիների հետ հանդիպման ժամանակ, չնայած նրան, որ արդեն ասեցի իրավունք չուներ, վարչապետը ասաց, որ դատարանները արդեն լավ են աշխատում։ Կարելի է ենթադրել, որ ինչ-որ դատավորներ արդեն իր ցուցումները կատարել էին։ Հիմա հարցը հետևյալն է. ես ենթադրում եմ, որ  այնպիսի քրեական գործեր են թխվում վարչապետին կից  ԱԱԾ-ում, քնչական կոմիտեում վարչապետի հրահանգով, որ այդպիսի օդից կախված գործերը  դատարանի կողմից մերժվում են։ Եվ այս ամենը խելագարեցնում է վարչապետին և դրա պատճառով է, որ նա փորձում է  նշանակել նոր դատավորներ և ստեղծել նոր դատարաններ։ Իսկ ընդհանրապես, երբ որ խոսում են քաղաքականացված դատարաններից, իհարկե, դատավորները պետք է  քաղաքականությունից չեզոք լինեն, իսկ չեզոքությունը ինչո՞վ է արտահայտվում։ Չեզոքությունն արտահայտվում է նրանով, երբ որ դատավորները  կարող են նաև  վճիռներ կայացնել գործադիր և օրենսդիր իշխանության  անդամների դեմ։  Այ դա անկախությունն է։ Իսկ, փաստորեն, իշխանությունը և Հայաստանի բոլոր իշխանությունները  չեն կարողանում պատկերացնել, որ կարող է հանկարծ դատարանը  որոշում կայացնել իր դեմ, այն դեպքում, երբ որ բոլորը ենթարկվում են իրեն և հաճոյանում են։  Եվ դատարանների չենթարկվելը խելագարության է հասցնում այդ մարդկանց։ Իրականում քաղաքականացված են այն դատարանները, որոնք կատարում են իշխանության պատվերը։ Իսկ չեզոք դատարանները նրանք են, որոնք կարող են և իշխանության վերին օղակների անդամների  ոչ հաճո  որոշում կայացնել։ Եվ այդ որոշումներից մեկը հենց Գագիկ Խաչատրյանի ընտանիքի կողմից ներկայացված հայցը բավարարելն է։ Սա անկախ դատարանի սկզբունքն է, որը չեն պատկերացնում Հայաստանի իշխանությունները։ 

Աննա Սիմոնյան

Pressmedia.am