Ռուսաստանի թուրքական նոր հույսերը
Ուշադրության կենտրոնումԵթե Ադրբեջանին հաջողվի լուծել Ղարաբաղի խնդիրը, այդ ալիքի վրա Ալիեւը մի քանի «ժողովրդավարական» բարեփոխում կանի եւ կդիմի ՆԱՏՕ-ին անդամակցելու համար, ինչը կբավարարվի, օրերս գրել էր ռուսական լրատվամիջոցներից մեկը:
Բավական տրամաբանական հեռանկար է, եւ նաեւ լիովին հնարավոր՝ նկատի առնելով թուրքական ուղղությամբ Ռուսաստանի քաղաքականության բնույթը:
1920-1921 թթ. հանուն սոցիալիստական ինտերնացիոնալի թուրքական խոստումների՝ Ռուսաստանը կործանումից փրկեց Թուրքիան, մատակարարելով ոսկի, զենք, ցորեն, ռազմական մասնագետների: Ռուսաստանը ոչ միայն Թուրքիան փրկեց կործանումից, այլեւ 1921 թ. պայմանագրերով արդեն խորհրդայնացված ու ռուսականացած Հայաստանի Հանրապետության տարածքների մեծ մասը, հայ բոլշեւիկների տարակուսած հայացքների ներքո, նվիրեց Թուրքիային ու Բաքվին:
Թուրքերը դրանից հետո բնականաբար գցեցին Ռուսաստանին, երկրորդ աշխարհամարտից հետո էլ անդամակցելով ՆԱՏՕ-ին:
Ներկայում էլ Թուրքիայի հետ Ռուսաստանն իր հարաբերությունները, այդ թվում Հայաստանի հարցում, կառուցում է Անկարային Արեւմուտքի դեմ օգտագործելու եւ ՆԱՏՕ-ից հեռացնելու հույսով: Այդ մասին 2015-ից հայտարարում են Ռուսաստանի ամենաբարձրաստիճան պաշտոնյաներն ու պետական պրոպագանդան, ներկայում էլ նշելով, որ ընտրության առաջ են՝ Հայաստա՞ն, թե Թուրքիա՝ ՆԱՏՕ-ից դուրս գալու հույսով: