Հայաստանը պետք է ուրիշ ձևով մոտենա հարցին, ավելի կոշտ, քանի դեռ ժամանակ կա
Ուշադրության կենտրոնում
Մեր զրուցակիցն է քաղաքագետ Կայծ Մինասյանը
Պարոն Մինասյան, ՀՀ ԱԳ նախարար Զոհրաբ Մնացականյանը նշում է, որ Ադրբեջանը հետաքրքրված չէ կայուն և վերահսկելի հրադադարի հաստատմամբ։ Ինչպե՞ս պետք է հասնել վերահսկելի հրադադարի հաստատմանը։
Ո՞վ էր մտածում, որ Բաքուն հարգելու է որևէ հրադադար. Ոչ մեկը: Բոլոր պետություններն էլ գիտեն, որ Ադրբեջանը որևէ փաստաթուղթ կամ համաձայնագիր չի հարգում: Այս պայմաններում Հայաստանը պետք է ուրիշ ձևով մոտենա հարցին, ավելի կոշտ, քանի դեռ ժամանակ կա:
Նիկոլ Փաշինյանը դիմել է Պուտինին՝ առաջարկելով սկսել անհապաղ խորհրդակցություններ ՌԴ աջակցության տեսակները և չափը սահմանելու համար։ Արձագանքը չի ուշացել՝ Ռուսաստանը օգնություն կտրամադրի Երևանին, եթե ռազմական բախումները տեղափոխվեն անմիջապես Հայաստանի Հանրապետության տարածք: Ինչպե՞ս եք գնահատում Փաշինյանի նամակը և արձագանքը նամակին։
Տարբեր ձևով կարելի է կարդալ Ռուսաստանի ԱԳՆ հայտարարությունը.
- Չեմ կարող միջամտել Արցախի պատերազմին, որովհետև Արցախը ճանաչված պետություն չէ և դուրս է բոլոր ռազմական պայմանագրերից:
- Հարձակվեք կամ հակահարձակվեք ադրբեջանցիների վրա, մենք Հայաստանի անվտանգությունը պաշտպանում ենք: Սա կանաչ լույս է հայերի համար: Բաքուն վախենում էր այս երկրորդ տեսակետից և այդ պատճառով Ալիևն ասում է, որ դեմ է 3-րդ ուժի մասնակցությանը Արցախի պատերազմում և շեշտում է, որ ինքը չի հարձակվում Հայաստանի վրա: Այդ պատճառով Չավուշօղլուն շտապեց Բաքու՝ հանգստացնելու Ալիևին: Բայց կարծում եմ, որ ուշ է և կամաց-կամաց թուրք-ադրբեջանցիները վերջացնում են իրենց «սպիտակ հաց» ուտելը և շուտով սկսելու են ուտել իրենց «սև հացը»:
Իրանը առաջարկում է խնդրի կարգավորումը գտնել տարածաշրջանի երկրների, ոչ թե դրանից դուրս գտնվող՝ Մինսկի խմբի անդամների մասնակցությամբ։ Հայաստանն ու Մոսկվան արդեն իսկ մերժել են առաջարկը։ Ինչպե՞ս եք գնահատում այն։
Իրանը վախենում է երկու բանից. առաջինը, արթնացնել իր ներքին ադրբեջանցիների «ազգայնամոլությունը» և այդ պատճառով ասում է՝ մենք Բաքվի հետ ենք, բայց միայն խոսքով: Եվ երկրորդը, ամեն ինչ անել, որպեսզի օտար ուժեր չտեղափոխվեն ու չտեղակայվեն Արցախում, լինի ռուսական, թե որևէ այլ պետության: Հայաստանի իշխանություններն ուզում են ցույց տալ, որ թե Ռուսաստանի հետ են, թե Մինսկի խմբից բացի այլ որևէ ձևաչափ չկա ու չի կարող լինել:
Սիրիացի վարձկանների ներգրավվածությունը որևէ կերպ կփոխի՞ միջազգային հանրության վերաբերմունքը, թե ոչ։
Այո, եթե Հայաստանի զինված ուժերը ավելի ու ավելի շատ բռնեն ջիհադիստների՝ ստիպելով միջազգային հանրությանը հարգել իր խոսքը:
Ի վերջո, ԱՄՆ ընտրություններից հետո որքանո՞վ մենք կտեսնենք ԱՄՆ միջամտություն և արձագանք այս դեպքերին։
Եթե Թրամփը հաղթի, ոչ մի նոր բան չեմ ակնկալում: Եթե Բայդենը հաղթի, աշխարհը կմտնի նորմալիզացիայի գործընթացի մեջ և առաջին քայլերից մեկը պետք է ուղղվի Թուրքիային՝ հրաժարվելու իր վայրագ քաղաքականությունից՝ Բալկաններից մինչև Կովկաս: Եկեք սպասենք երկու օր:
Lragir.am
1
2
3
4
5
1
2
4
5
3
5
