Թոթափեք միտինգային գաղջ հռետորաբանությունը՝ վստահ եղեք՝ կողքից ծիկրակող շատ քաղաքացիներ կհամալրեն ձեր շարքերը...

Վարուժան Բաբաջանյանը Ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Սեֆիլյանենց հանրահավաքին էի գնացել, հնարավորության դեպքում էլի եմ գնալու, լիքը լացելու/խնդալու բաներ եմ տեսել, բայց փորձելու եմ չանդրադառնամ. տղերք են, այդպես են պատկերացնում իրենց հեղափոխությունը, այդքանն է իրենց հնարավորությունը, փորձը, իրենք են իրենց քայլերի պատասխանը տալու ի վերջո, ես էլ որպես քաղաքացի, ով իր երկրում կատարված պրոցեսներին փորձում է գոնե մոտիկից հետևել, միգուցե ամբիոնում կամ դրան մոտ գտնվող ընկերներին ինչ որ խորհուրդ տալ՝ երբեմն ներկա կգտնվեմ...

Բայց այ ձեր ցավը տանեմ, էս մի բանը չեմ կարող չասել, ախր Րաֆֆիին հորդորեք, խնդրեք, աղաչեք՝ թող մեծավարի իրենց կողքին մնա, բայց չխոսի, ելույթ չունենա, մոտենում է միկրոֆոնին՝ անկիրք, անբովանդակ, անկազմակերպ բառակույտ է արտաբերում՝ առանց այն էլ հիասթափված, ջղայնացած ու դառնացած մարդկանց հերթական անգամ ներվայնացնելով: Այսօրվա նրա ելույթը նույնպես մոտավոր նման էր իր՝ հետընտրական հանրահավաքներում հնչած մի ելույթի, հիշում ե՞ք, որ մոտավոր այսպես եզրափակեց՝ բռունցք, մի բուռ հող, հաց ու պանիր, Հայաստան... Հա, լուրջ եմ ասում, էսօր գրեթե նույն ելույթն էր...

Եվ որպես խորհուրդ՝ հարթակի տղաներին. ձերբազատվեք դեռ Քոչարյանի շրջանից առ այսօր թևածող միտինգային բառապաշարից՝ ռեժիմ, խուճապ, հիմա, հաղթանակը մոտ է և այլն. այդ լոզունգների տակ ընդդիմության նախորդ առաջնորդները փոշիացրին հասարակության հավաքականությանը և այժմ այդ բառերը մարդկանց հոգեբանական սթրեսի են ենթարկում: Նոր, թարմ քայլեր մտածեք, թարմ բառապաշար, հասարակությանը հրապարակ բերող թարմ մտքեր...

Այսօրվա հանրահավաքին այնքան հոգնած ու վհատ էիք շատերդ ելույթ ունենում, որ մարդկանց վստահությունը միանգամից կորչում է...

Եթե ճիշտ ուղղորդեք հասարակության դժգոհությունը, թոթափեք ավանդական միտինգային գաղջ հռետորաբանությունը՝ վստահ եղեք, որ կողքից անվստահ ծիկրակող շատ քաղաքացիներ կհամալրեն ձեր շարքերը...