«Օդուջրի» պես անխուսափելի հաղթանակ

Արցախում ընթացող պատերազմի առաջին իսկ ժամից խոսվեց, հետո արդեն տարբեր փաստական տվյալներով ապացուցվեց, որ Թուրքիան ոչ միայն բացահայտորեն աջակցում է Ադրբեջանին, այլ անգամ տարբեր տեխնիկա-հրետանային կառավարման աջակցություն է ցուցաբերում։ Մասնավորապես, անցած օրերի ընթացքում մամուլում տեղեկատվություն շրջանառվեց, ապա՝ մասնագետների կողմից փաստվեց, որ Ադրբեջանն իր ռազմա-օդային ուժերի կառավարումը հանձնել է թուրքական մասնագետների։

Իրականում պետք է ֆիքսել, որ Ադրբեջանի կողմից Արցախի դեմ հարձակողական օպերացիայի օդային ղեկավարումը Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերին հանձնելը լուրջ խնդիրներ է ստեղծել հայկական զինված ուժերի համար: Թուրքիայի զինված ուժերը, ըստ սպառազինության միջազգային «Global Power» դասակարգման, աշխարհում զբաղեցնում են 11-րդ հորիզոնականը: Հայաստանի ԶՈՒ-ն զբաղեցնում է 111-րդ հորիզոնականը: Բայց այդ հանձնումը տեղի ունեցավ, որովհետև Ադրբեջանը պարտվեց օդային ղեկավարման մենամարտում: Այնպես որ, մեզ բախտ է վիճակվել մենամարտելու մեզնից 100 հորիզոնական բարձր՝ տարածաշրջանային գերտերության հետ: Բախտ է վիճակվել, որովհետև մենք ազգովի երդվել ենք, որ հաղթելու ենք, ինչը նշանակում է, որ այդ հաղթանակն անխուսափելի է:

Մենք հաղթելու ենք, որովհետև Ադրբեջանի հարձակումը հսկայական ազգային ոգի արթնացրեց մեզանում, այն ազգային ոգին, որ թևածում էր Ստեփանակերտում և Երևանում` 32 տարի առաջ, և որի շնորհիվ հայը պետականություն ձեռք բերեց և հաղթանակեց Արցախյան ազատամարտում: Իսկ ազգային ոգին առաջին հերթին բնորոշվում է ազգային միասնությամբ:

Երեք տասնամյակ առաջ հայությունն ապահովեց իր ազգային միասնությունը և հաղթանակ տարավ իրենից մարդկային ռեսուրսներով ավելի մեծ և տեխնիկապես ավելի հզոր երկրի նկատմամբ, որին, բացի դրանից, օգնության էին եկել բազմաթիվ զինյալներ այլ երկրներից: Ի դեպ՝ այսօր ևս ճակատային գծում, ինչպես նաև Երևանում ու Ստեփանակերտում թևածում է նույն ազգային ոգին, որը, ի դեպ, ոչ միայն սնված է ազգային միասնությամբ, այլև իրենով գեներացնում է նույն այդ միասնությունը: 

Աննա Անտոնյան

Pressmedia.am