Միջազգային հանրությունը Թուրքիայի վրա ազդելու մեծ լծակներ չունի
Pressmedia.am կայքի զրուցակիցը թուրքագետ Անուշ Հովհաննիսյանն է։
—Տիկին Հովհաննիսյան, Թուրքիան արդեն բացահայտ մասնակցում է Արցախի դեմ մղվող պատերազմին, անգամ թուրքական F-16 կործանիչը հայկական զինուժի «Սու-25» է խոցում: Ինչպե՞ս եք գնահատում ստեղծված իրավիճակը և արդյոք սա չի նշանակում, որ Թուրքիան մտնում է ռուսական ազդեցության գոտու տարածք:
— Այո, դա նշանակում է, որ Թուրքիան ոչ միայն ինֆորմացիոն առումով, այլ նաև հոգեբանական, դիվանագիտական, քաղաքական օժանդակությամբ արդեն փաստերով ապացուցված է, որ իրականացնում է ռազմական գործողություններ։ Չնայած, որ այդ փաստը իրենք հերքում են։ Եվ դա նշանակում է, որ Թուրքիան կոնֆլիկտի կողմ է։
— Այսօր վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ մեզ հաջողվել է դիվանագիտական հաղթանակ տանել, քանի, որ միջազգային հանրությունը հստակ արձանագրել է, որ ադրբեջանաթուրքական տանդեմը Արցախի ու Հայաստանի դեմ կռվում է վարձկան-ահաբեկիչների օգնությամբ։ Արդյո՞ք այս հայտարարությունից հետո պետք է սպասել Ադրբեջանի և Թուրքիայի դեմ միջազգային կազմակերպությունների կողմից որևէ պատժիչ գործողությունների։
— Անկեղծ ասած, ես այդքան էլ լավատեսական չեմ տրամադրված միջազգային հանրության արձագանքներից։ Մենք տեսանք, որ միջազգային հանրությունը առաջին օրերին շատ սպասողական վիճակում էր, և հիմա, երբ Ադրբեջանը Թուրքիայի հետ միասին կարծես թե իրենց ծրագրերին չհասան, և արդեն ակնհայտ է դառնում Թուրքիայի մասնակցությունը, սկսելու են արձագանքել։ Առաջինը կարող ենք նշել, օրինակ` Մակրոնի արձագանքը և այլն։ Բայց ինչ վերաբերում է միջազգային հանրությանը, բնականաբար լավ է, որ արձագանքում են, չնայած, ինձ թվում է, պատերազմի հենց առաջին օրերին էլ ակնհայտ էր, թե ով է ագրեսորը, և ով-ինչ գործողություններ է անում։ Բայց, անկեղծ ասած ես մեծ ակնկալիքներ չունեմ միջազգային հանրությունից։ Այդպիսի մեծ լծակներ` Թուրքիայի վրա ազդելու, միջազգային հանրությունը չունի։ Իսկ այն երկրները, որոնք ունեն այդ լծակները, չեն օգտագործում, որովհետև յուրաքանչյուր պետություն իր շահը ունի։ Օրինակ, Գերմանիան գազից է կախված և որևէ տնտեսական պատժամիջոց չի կարող կիրառել։ ԱՄՆ-ն, գուցե, ինչ որ պատժամիջոց կիրառի, բայց միևնույն ժամանակ ՆԱՏՕ-ի անդամ երկիր է, իրենց ռազմավարական գործընկերն է։ Ուզում եմ ասել, որ միջազգային հանրության գործիքները այդքան շատ չեն և եթե շատ լինեին վաղուց կազդեին Թուրքիայի վրա, քանի որ Էրդողանի քաղաքականությունն արդեն բոլորին զրոյացրել է։
Աննա Ամիրյան
1
2
3
4
5
1
2
3
4
5
1
2
3
4
5
