Ի՞նչ կա-չկա Փաշինյանի և Քոչարյանի ուղերձներում

Հայաստանի հանրապետությունը տոնում է անկախության 29 ամյակը:

PressMedia-Ն փորձել է հասկանալ` ինչ կար չկար վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի շնորհավորկան ուղերձներում:

Նիկոլ Փաշինյանի ուղերձը սկսվում է «…Հայաստանի Հանրապետության հպարտ քաղաքացիներ, Արցախի Հանրապետության հպարտ քաղաքացիներ, սփյուռքի հպարտ հայություն…» արտահայտություններով. այն հեղափոխության գիծն էր:

Ռոբերտ Քոչարյանը իրեն հատուկ ոճով դիմում է հայրենակիցնելին և մաղթում խաղարություն միասնություն: Ինչպես ասում են,մաղթում են այն,ինչը չկա.
« Մաղթում եմ աշխարհասփյուռ հայությանը, որպեսզի մեր ընդհանուր տանը՝ Հայաստանի Հանրապետությունում, տիրեն համերաշխությունը, միասնությունը, խաղաղությունն ու բարեկեցությունը»։

Փաշինյանը անդրադարձ է կատարում անցյալին և նշում, որ ճգնաժամեր են եղել. 
«Անցած 29 տարիների ընթացքում մենք միասին բախվել ենք բազմաթիվ փորձությունների՝ պատերազմ, սոցիալ-տնտեսական բարդություններ, արտագաղթ, կեղծված ընտրություններ, Հոկտեմբերի 27, քաղաքական բռնաճնշումներ, Մարտի 1, ճգնաժամային իրավիճակներ ու հուսալքություն, և
պայծառ ժամանակները սկսվում են միայն 2018թ-ի ոչ բռնի թավշյա հեղափոխությունից հետո»  և կոչ է անում բոլոր ժամանակներում հավատարիմ մնալ հեղափոխության արժեքներին. « բոլոր եւ մեր բոլոր ուժերը պիտի կենտրոնացնենք այս օրակարգի ամենօրյա սպասարկման վրա»:

Իսկ Ռոբերտ Քոչարյանի համար ճգնաժանը դեռ երկար է տևելու. «առջևում հայկական պետականության ամրապնդման ոչ պակաս դժվարին շրջանն է։ Ակնհայտ է, որ ժամանակակից աշխարհում մենք պարտավոր ենք մտածել միաժամանակ և՛ արդիականացման, և՛ մեր ազգային ինքնության պաշտպանության հուսալի մեխանիզմների մասին։ Անհրաժեշտություն է դառնում Հայաստանի բազմակողմանի զարգացման իրատեսական ծրագրի ստեղծումը»։

Եվ այստեղ երկրի ներկա և նախկին ղեկավարները համամիտ են. նոր ծրագիր ստեղծում է անհրաժեշտ: Քոչարյանը այն տեսնում է նոր իշխանափոխութան համատեքստում, իսկ Փաշինյանը արդեն միչև 2050թ-ի նոր ռազմավարական ծրագիր ունի.

«Կհրապարակեմ Հայաստանի՝ մինչեւ 2050թ. վերափոխման ռազմավարությունը, որը ոչ թե կարծրացած մի փաստաթուղթ է, այլ 2050 թվականի Հայաստանի Հանրապետության մասին մեր պատկերացումները, նպատակները, այդ նպատակներին հասնելու ուղիները քննարկելու, ճշգրտելու, իրագործման վերաբերյալ որոշումներ կայացնելու եւ իրագործման ընթացքը վերահսկելու մեխանիզմ»:
Իսկ վերահսկելու համար պետք է լինել կառավարման ղեկին: Մեկ ղեկի համար պայքարում են առնվազն երկու քաղաքական ուժեր, որոնց նպատակը, ըստ իրենց հայտարարությունների, մեկն է՝ լավագույն ապագա՝ 29 ամյա անկախ Հայատանի համար. տեսլականներն են տարբեր:

Աննա Ավետիսյան

Pressmedia.am