Փաշինյանի «պասը» Կարապետյանին

Lraber.info-ը գրում է.

Ազգային ժողովն ավարտեց Կառավարության ծրագրի քննարկումը և հավանություն տվեց ծրագրին: Արտառոց ոչինչ տեղի չունեցավ քվեարկության արդյունքների մասով, ի սկզբանե պարզ էր, որ Կառավարության ծրագիրն ընդունվելու էր: Իսկ Ազգային ժողովում քննարկումն ընդամենը սիմվոլիկ ու արարողակարգային բնույթ էր կրում: 

Ընդհանրապես, ԱԺ նիստերը, մեզ պատմում են ոչ թե քվեարկության ընթացքի ու արդյունքների, այլ ընդհանրապես քաղաքական դաշտում առկա միտումների մասին: 

Այսպես. քննարկման առաջին օրը, Փաշինյանն ու Մարուքյանը վարչապետին հարց ուղղեցին, թե արդյոք նա 2018 թ. մնալու է վարչապետ: Ընդդիմադիր պատգամավորների մոտիվացիան հասկանալի է: Նրանք ԱԺ քվեարկությունների վրա ազդելու որևէ լծակ չունենալով, պառլամենտի հարթակն օգտագործում են թունդ ելույթների, հասարակական դժգոհությունը գեներացնող մեսիջների, իշխանության ներսումա առկա ինտրիգներ վրա խաղալու համար: Բայց անհասկանալի էր վարչապետի մոտիվացիան ՝ սրել այդ ինտրիգները: Վարչապետը կարող էր պատասխանել ՝ ինչպես կորոշի կուսակցությունը այդպես էլ կանեմ, կամ էլ ուղղակի չպատասխաներ հարցին ՝ հիմնավորելով դա օրակարգի հետ կապ չունենալով: Կարապետյանը, սակայն, անորոշ թողեց հարցը, ինչից կարելի է ենթադրել, որ նա ինքը ևս հետաքրքրված է ներքաղաքական ինտրիգներով ու իսկապես չգիտի իր ճակատագրի հարցը:

Քննարկման երկրորդ օրը, երբ արդեն պիտի տեղի ունենար քվեարկությունը, ելույթով հանդես եկավ Փաշինյանը: Պառլամենտի ամենադիտարժան հռետորներից մեկի հագեցած ելույթը հակիրճ կարելի է բնութագրել ժողովրդական դարձած հետևյալ ձևակերպմամբ ՝ «վարչապետին չեն թողնում» աշխատի: Փաշինյանը թե կառավարության ծրագրի թե քաղաքական գործընթացների պատասխանատուի ողջ բեռը դրեց Սերժ Սարգսյանի ուսերին: Սխա՞լ էր նա,, թե՞ ոչ: Միանշանակ սխալ չէր, երբ խոսում էր, օրինակ Տիգրան Սարգսյանի կամ Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությունների մասին: Երկու կառավարությունների ու վարչապետերի դեպքում էլ քաղաքական ողջ պատասխանատվությունը Սերժ Սարգսյանի վրա էր: 

Արդիականացման իր մոտեցումներն ունեցող Տիգրան Սարգսյանը որոշում էր իր կաբինետի անդամների ով լինելը մասամբ: Կային անձեռնամխելի նախարարներ և բիզնեսմեններ, որոնց Տիգրան Սարգսյանը չէր կարող «կպնել», ինչը բարդացնում էր նրա աշխատանքը ու ի վերջո բերեց օլիգարխիկ բունտի, ինչի արդյունքում էլ վարչապետ նշանակվեց Հովիկ Աբրահամյանը: Աբրահամյանը, պատկանում է հայաստանյան վարչապետերի այն խմբին, ովքեր ի սկզբանե, մեծ խոստումներ չեն տալիս, բարեփոխումներ չեն նախատեսում, ու փորձում են ձեռքի կառավարմամբ, անձնական միջոցներով ու կապերով փոքր հարցեր լուծել: Ի տարբերություն իր նախորդի, Աբրահամյանը, սակայն, որոշակի ինքնուրույնություն ուներ Սերժ Սարգսյանից ու վարչապետի աթոռն ընդունեց մտածելով, որ հայաստանյան քաղաքական ավանդույթի համաձայն վարչապետից հետո կստանձնի նախագահի աթոռը:

Սահմանադրական փոփոխություններով այս մտահղացումը ձախողվեց: Աբրահամյանը դարձավ սովորական գործադիրի ղեկավար և ոչ ավել, ու ինչպես ցույց տվեց ժամանակը, չցանկացավ համաձայնել շարքային հանրապետականի դերին ու հեռացավ: 

Կարապետյանի դեպքը լրիվ այլ է: Փաշինյանը անմեղ հարցադրում է անում՝ Կարապետյանը պիտի հստակեցնի իր առաքելությունը, ցույց տա, թե ով է, նպաստելու է Սերժ Սարգսյանի վերարտադրմանը, թե ոչ:  Ինչի համար են այս հարցերը, եթե Փաշինյանը շատ լավ գիտի, թե ինչ իրադարձություններից հետո, քաղաքական ինչ իրավիճակում է Կարապետյանը նշանակվել վարչապետ: Պիտի իմանա, քանի որ ամենաշատն է խոսում վարչապետ-նախագահ հակամարտությունից: Նաև պիտի իմանա, որ ի տարբերություն Հայաստանի մյուս վարչապետերի, Կարապետյանին ոչ միայն չի նշանակել Սարգսյանը, այլև նրան տրվել է կառավարության կաբինետը որոշելու լիարժեք ազատություն: Չկան Խաչատրյան և Բեգլարյան Գագիկները, ինչը Կարապետյանի անձնական ցանկությունն էր:

Բացի ուժային կառույցների ղեկավարներից, որոնց նշանակում է Սերժ Սարգսյանը, մնացյալ բոլոր պաշտոնների հարցում Կարապետյանն ունի լիակատար ազատություն: Ավելին ՝ նրան տրվել է ազատություն տնտեսական ծրագիրը տանել իր ցանկացած ուղով: Առաջին անգամ խախտվել է կառավարության ծրագրային բալանսը Ռուսաստանի ու Արևմուտքի միջև ու Կարապետյանի տնտեսական ծրագրերի, մասնավորապես ներդրումների խոստացվող աղբյուրը բացառապես ռուսական է: Կարապետյանին նաև հնարավորութուն է տրվել, օրինակ, հրաժարվել հայ-իրանական հարաբերությունների զարգացման տեսլականից, չհայտարարել դրա մասին, քանի որ այդ հարաբերությունների զարգացման առաջին խոչընդոտը վարչապետի նախկին աշխատավայրն է:

Դժվար է հիշել մի վարչապետի, ով Հայաստանում այսքան իշխանություն ու ազատություն է ունեցել: Օլիգարխ անվանվող բիզնեսմենների մասով ևս, Կարապետյանին տրվել է լիարժեք ազատություն: Եվ հայաստանյան բիզնեսի այդ խավը, շատ լավ հասկանալով, որ գործ ունեն Մոսկվայի հովանավորյալի հետ, բունտ չի անում, ինչպես օրինակ Տիգրան Սարգսյանի ժամանակ: 

Այսքանը Փաշինյանը պիտի լավ իմանա: Թե ի պաշտոնե, թե վերջին շրջանում ներիշխանական ինտրիգների հանդեպ դրսևորած հետաքրքրություններից ելնելով: Նա սա կամ գիտի, բայց իրավիճակին այլ գնատական է տալիս, կամ էլ չգիտի, ինչը տեղ է տալիս կասկածելու նրա վերլուծական ընդունակություններին:

Ներիշխանական ինտրիգներ փնտրելու ու ի վերջո իշխանության ներսում ընդդիմության ընդլայնման համար ճաք գտնելու ցանկությունը ընդդիմադիր պատգամավորին դրդում է բռնել թույլի կողմը: Հասկանալով, որ Կարապետյանը դժգոհ է իր իսկ ցույց տված արդյունքներից, իր քաղաքական ապագայի հետ կապված անորոշություն ունի, Փաշինյանը վարչապետին վերանայվելու հարթակ է տալիս, ցույց է տալիս ճանապարհը, ցույց է տալիս մեղավորին՝ Սերժ Սարգսյանին: Փաշինյանը նաև մատնանշում է Սարգսյանին պատժելու գործիքակազմը ՝ հանրությունը պետք է փողոց դուրս գա ու թույլ չտա իշխանության տրանսֆորմացիան: 

Պատասխանատու՞ է Սարգսյանը Հայաստանի խնդիրների համար, միանշանակ այո: Բայց Կարապետյանի կառավարության ձախողման միակ պատճառը հենց ինքն է: Իսկ այն, որ Սարգսյանը սպասում էր այդ ձախողմանը, անակնկալ չէ, սպասում էր ու հարմար պահի կօգտագործի այդ ձախողումը: Իսկ ի՞նչ պետք է աներ, սպասե՞ր, երբ իր ձախողումները օգտագործեին: Սա նման է դառնում տարիներ առաջ տարածված այն մտքին, թե իշխանությունն ընդիմադիր դաշտը պառակտեց ու գնեց. էհ չպառակտվեիք ու չվաճառվեիք: 

«Վարչապետին չեն թողնում աշխատի», «շուտով կսարքեն քավության նոխազ» և այլ նմանատիպ մեսիջները, որ Փաշինյանի ելույթի հիմնական ուղերձներն էին, հիանալի նահանջի ճամփաներ են կառավարման այս փուլը ձախողած, ներդրումների սպասող ու անորոշության մեջ գտնվող վարչապետի համար: Մնում է հետևել ՝ ընդդիմադիր պատգամավորի ճշտությամբ կատարված այս փոխանցումը վարչապետը կընդունի, թե ոչ ու ինչպես կեզրափակի այդ փոխանցումը: Միգուցե նահանջի փոխարեն, վարչապետն այս փոխանցումներն օգտագործի հակագրոհի համար: Մանավանդ, որ Փաշինյանը շատ լավ տիրապետում է փողոցային տիկի-տակայի արվեստին, իսկ Կարապետյանն էլ ՝ հանրության մեջ իր բազմամարդ ֆան քլաբն ունի: Էլ ինչ է պետք մարզադաշտ լցնելու համար:

Լևոն Մարգարյան

loading...
Հայ երիտասարդը Россия 1-ի ուղիղ եթերում ամուսնության առաջարկություն է արել սիրելիին (տեսանյութ) Այո , կար ժամանակ, երբ Սիրուշոն այսպիսին էր (Photo) Մանոյի բենեֆիսը. այսպես է խորագրել Սարգիս Գրիգորյանը իր կնոջ՝ Մանոյի մենապարը Բուլղարիայում Բաքվում հայ պատգամավորներին թույլ չեն տվել մտնել հայկական եկեղեցու տարածք Սրտանց շնորհավորում եմ արցախահայությանն ու, հատկապես, ստեփանակերտցիներին. Տարոն Մարգարյան Պատվավոր կոչում և անվանական լսարան. Իոսիֆ Կոբզոնը Հայաստանում է (լուսանկարներ, տեսանյութ) Անի Երանյանը ցույց է տվել իր բնական գեղեցկությունը (ֆոտո) Ինչպես է անցնում հայ երգիչների առօրյան հեքիաթային Իսպանիայում (լուսանկարներ) Անի Երանյանի նոր լուսանկարը երկրպագուների զայրույթն է առաջացրել Անգլախոս հնդկուհին հարս է եկել հայկական ավանդական ընտանիք. Միլենա Վարդանյանը՝ նոր դերում Լիլիթ Բաբաuյանի մազ ֆենելnւ ոդիuականն nւ «քnմենթչիների» hաuցրած դաժան հարվածները Եղանակային ինչ փոփոխություններ են սպասվում առաջիկա օրերին Ստրիպտիզ դատարանում. մերկ կնոջ հետ դժվար է վիճել Միայն տեսնեք, թե ինչպիսինն եր ներկայիս գեղեցկուհի Լիկա Սալմանյանը՝ մինչ հայտնի դառնալը. Նա պարզապես անճանաչելի է. ՖՈՏՈ Թրամփի որդին ֆուտբոլիստ է դարձել Օլյա Հակոբյանն առաջին անգամ խոսում է ամուսնալուծության մասին. պարզվում է .... Նոր տեսանյութ Սպիտակցի Հայկոի Մի Գնա երգի չելենջը նոր թափ է հավաքում 10 առեղծվածային գուշակություն սեպտեմբերի 23-ի վերաբերյալ․ ո՞րը կիրականանա Առօրյա 10 բան , որոնք դուք սխալ եք անում ԿԺԴՀ-ում երկրաշարժ է տեղի ունեցել , որը կարող է պայթյունի հետևանք լինել Օրնելլա Մուտին Երևանում պարում է Արմենչիկի երգի ներքո (տեսանյութ) Հայ-թուրքական սահմանին Իրանի քաղաքացի է ձերբակալվել Արցախում նշում են Ստեփանակերտի օրը Չինաստանը կսահմանափակի նավթամթերքների մատակարարումները ԿԺԴՀ Կանադան պատժամիջոցներ է սահմանել Մադուրոյի դեմ
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan