Հետախույզ լինելու համար գլխավորը հայրենիքդ սիրելն է. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Բացառիկ հարցազրույց Խորհրդային Միության հերոս Գևորգ Վարդանյանի կնոջ` լեգենդար հետախույզ, Ռուսաստանի արտաքին հետախուզության ծառայության վետերան Գոհար Վարդանյանի հետ

– Որքան գիտեմ, ՌԴ նախագահը Ձեզ հրավիրել է մասնակցելու մայիսի 9–ին կայանալիք միջոցառումներին: Հրավերն ընդունե՞լ եք (հարցազրույցն արվել է մայիսի 8–ին.– խմբ.):

– Այո, ընդունել եմ, պետք է գնամ Կրեմլ՝ ընդունելության: Պետության կողմից բացահայտորեն գնահատվելը այն էլ գաղտնի հետախույզի համար բացառիկ բարեբախտություն է:

– Քանի որ Մոսկվայում եք ապրում, Ռուսաստանի՝ որպես պետության կողմից գնահատումն ավելի առարկայական կզգաք: Իսկ Հայաստան պետության կողմից գնահատանք կա՞:

– Քիչ: Թեպետ երբ գալիս եմ Երևան, նախագահի, նրա տիկնոջ հետ երբեմն հանդիպում ենք: Նստում, զրուցում ենք: Այդքանը:

– Իսկ հաճա՞խ եք Երևան գալիս:

– Նախկինում տարին մեկ–երկու անգամ անպայման գալիս էի: Եթե հաջողվի, մեկ ամսից էլի կգամ: Շատ եմ կարոտում: Ուզում եմ՝ գոնե տարին մեկ անգամ գալ Երևան, ոտք դնել իմ հողի վրա: Այդ ժամանակ ինձ այնքա՜ն լավ եմ զգում: Շատ–շատ եմ սիրում մեր Երևանը: Շատ քաղաքներում եմ ապրել, բայց միևնույն է՝ Երևանն է իմ քաղաքը:

– Իսկ սիրած վայրեր ունե՞ք, հիմնականում ո՞ւր եք գնում:

– Երևանի փողոցներն եմ սիրում: Զբոսնում եմ, նայում–տեսնում՝ ինչն է ավելացել, ինչն է փոխվել: Սիրում եմ ոտքով քայլել–հասնել մինչ Հանրապետության հրապարակ: Աբովյանով եմ սիրում զբոսնել:

…Հիմա արդեն քիչ եմ քայլում: Բայց հուսով եմ, որ այս անգամ էլ կկարողանամ մի քանի վայր ոտքով ման գալ, նայել:

– Մոտենում է մայիսի 9–ը՝ հաղթանակի օրը: Ի՞նչ եք կարծում՝ արտաքին հետախուզությունն ի՞նչ դեր ու նշանակություն է ունեցել Խորհրդային Միության հաղթանակի կերտման գործում:

– Անշուշտ, վիթխարի դեր է ունեցել: Եթե չլիներ արտաքին հետախուզությունը, մեր կորուստները շատ ավելի մեծ կարող էին լինել: Մենք օրուգիշեր աշխատել ենք, որ մեր առջև դրված խնդիրները պատվով կատարենք:

– Ձեր ամուսնու հետ միշտ միասի՞ն եք աշխատել: Նո՞ւյն հանձնարարություններն են ձեզ տրվել:

– Այո, միշտ միասին ենք եղել, նույն գործն ենք արել: Գիտեք, միասին աշխատելը մեր գործն ավելի հեշտացնում էր: Կես բառից իրար հասկանում էինք, օգնում էինք իրար: Եղբայրս էլ է մեզ շատ օգնել: Մեզ հետ հավասար Թեհրանում աշխատել է: Բայց հարցի մյուս կողմն էլ կար: Միմյանց համար վախն ու անհանգստությունը մեզ հանգիստ չէին տալիս: Մինչև չհամոզվեինք, որ գործն ավարտին է հասել, ամեն ինչ բարեհաջող է, ոչ մեկս հանգստություն չուներ: Եթե այդ պահին միասին էինք, միասին էինք անհանգստանում իրար համար, եթե առանձին էինք, ապա՝ առանձին–առանձին: Բացի այդ, միշտ զգոն էինք, նայում էինք՝ մեզ հետևող կա՞, չկա՞: Նույնիսկ հիմա էլ, երբ մի տեղ եմ գնում, հետ եմ նայում, տեսնեմ՝ հետևող կա՞: Հետո հասկանում եմ, թե ինչ եմ անում, ինքս ինձ ծիծաղում եմ: Սովորությունը մնացել է (ծիծաղում է):

– Իսկ ընտանիքի, ընտանեկան միջոցառումների համար ժամանակ մնո՞ւմ էր: Ինչպե՞ս էիք հասցնում:

– Իհարկե, մնում էր: Ամեն ինչն էլ հասցնում էինք: Եթե ցանկություն ունես, ամեն ինչ կարողանում ես հասցնել, տեղը տեղին անել: Հայ կինը շատ բան կարող է: Հանդիպում էինք մեր բարեկամ ընտանիքների հետ, հավաքներ էինք կազմակերպում: Մեր բարեկամ ընտանիքները գիտեին, թե ինչ գործ ենք անում՝ հարմարվում էին մեր ընտրած ժամանակին: Ծնողներս էին մեզ շատ օգնում: Գևորգ Անդրեյիչի (ամուսինը՝ լեգենդար հետախույզ Գևորգ Վարդանյանը.– խմբ.) ընտանիքն էլ գիտեր, թե մենք ինչով ենք զբաղվում, ուստի հարկ եղած դեպքում նրանք էլ էին աջակցում: Երբեմն հայրը մեզ հյուր էր գալիս: Հիշում եմ՝ եթե Գևորգ Անդրեյիչը տան չէր լինում, ոչ ես էի քնում, ոչ հայրը: Հայրը դուրս էր գալիս փողոց, քայլում էր այս կողմից այն կողմ: Սպասում էինք այնքան ժամանակ, մինչև վերադառնար: Նման շատ օրեր ենք անցկացրել, հատկապես Թեհրանում: Մանավանդ վերջին տարիներին Դաշնակցությունը շատ էր ընկնում Գևորգ Անդրեյիչի հետևից: Ուստի զգուշանում էինք: Նաև այդ պատճառով՝ նախատեսված ժամկետից շուտ վերադարձանք Հայաստան:

Իսկ Թեհրանում 25 տարի ապրեցինք: Ես այնտեղ եմ դպրոց գնացել: Նախ հայկական դպրոց էի գնում, հետո այն փակեցին, ու ստիպված գնացի պարսկական դպրոց: Բայց որպեսզի հայերենը, մեր հայրենիքը չմոռանանք, գնում էինք բարձր դասարանների աղջիկների տուն, գրում–կարդում էինք հայերեն, Հայաստանի մասին պատմություններ էինք պատմում: Հետո էլ մեկ–մեկ էինք դուրս գալիս այդ տանից, որպեսզի չմտածեն, թե այդտեղ հավաքվել ենք: Մեր հայկական դպրոցը քաղաքի կենտրոնում էր՝ ճիշտ ռուսական դեսպանատան դիմաց: Հայկական եկեղեցին էլ էր այնտեղ:

– Իսկ վերջին տարիներին գնացե՞լ եք Թեհրան:

– Ոչ, ցավոք, վերադարձից հետո Թեհրան չեմ գնացել: Շատ կուզենայի գնալ–տեսնել իմ մանկության տները, փողոցները: Ամեն ինչն աչքիս առաջ է: Հիմա խոսում եմ ձեզ հետ, ու մտքով այդ փողոցներով եմ անցնում: Այդ տարիների ամեն ինչը մնացել է, դրանք ինձ համար շատ հետաքրքիր, առանձնահատուկ տարիներ են եղել: Թեհրանի մեր ընկերներից շատերը գնացին Լոս–Անջելես: Բայց երբեմն գալիս էին Երևան, ու բոլորս նորից հավաքվում–հանդիպում էինք:

– Բազմաթիվ գործողություններ եք կատարել: Եթե գաղտնիք չէ, ամենաբարդը ո՞րն է եղել:

– Օպերացիաներ, իհարկե, շատ ենք իրականացրել, բայց գիտեք՝ ամենաբարդը երևի թե եղել է այն, որ պետք է Մարկովի ժամանակ որևէ ավելորդ բառ չասեի: Գևորգ Անդրեյիչն էլ կողքիս էր, զգում էր, թե ինչպես եմ տանջվում, որ հանկարծ ավելորդ բառ չասեմ: Ես ոչ թե մտահոգվում էի, թե ինչպես օպերացիաս գլուխ բերեմ, այլ որ ավելորդ խոսք չասեմ: Դա իմ ամենամեծ վախն ու մտահոգությունն էր:

– Իսկ գործողություն իրականացնելիս կա՞ր «ստեղծագործական» ազատություն, թե կար հստակ կանոնակարգ, որին հետևելը պարտադիր էր, շեղվել չէր կարելի:

– Ազատություն կար: Շատ բան անում էինք մեր հայեցողությամբ, ինչպես իրավիճակն էր թելադրում: Բացի այդ, մենք այնքան էինք սովորել մեր այնտեղի (նկատի ունի Թեհրանը.– խմբ.) աշխատանքին, որ դա մեր ամենօրյա կյանքն էր դարձել: Առավոտյան արթնանում էինք ու գիտեինք՝ սա պետք է անենք, այնտեղ պետք է գնանք: Ես աղջիկ էի, շուտ էի տուն գնում, իսկ տղաները գիշեր–ցերեկ աշխատում էին: Եղբայրս ու Գևորգ Անդրեյիչը մինչև ուշ գիշեր հետևել են մարդկանց: Որքա՜ն թշնամի են բռնել, գերմանացի գործակալ: Այնքա՜ն բան է եղել:

– Իսկ ընդհանրապես հետախույզ լինելու համար ամենագլխավոր, կարևոր հատկանիշը ո՞րն է:

– Գլխավորը հայրենիքդ սիրելն է: Պետք է գիտակցես, որ քո ցանկացած քայլ հանուն հայրենիքի է: Երբ հայրենիքումդ ես ապրում, չես նկատում, չես գիտակցում: Բայց որքան հայրենիքից հեռու ես, այնքան այդ սերն ուժեղ է լինում: Երբ զգաք այդ կարոտը, շատ բան կանեք հայրենիքի համար: Մենք անչափ սիրել ենք մեր հայրենիքը:

– Բայց ամեն մարդ, ով սիրում է հայրենիքը, կարո՞ղ է հետախույզ դառնալ:

– Իհարկե, ոչ, չի կարող: Հետախույզ լինելը շատ մեծ և պատասխանատու գործ է: Ու որքան պետք է սիրես հայրենիքդ, որ կարողանաս այդ ամենը ճիշտ և նվիրվածությամբ անել: Մենք Թեհրանում շատ լավ էինք ապրում: Բայց բացի հայրենիքից, որևէ այլ բան մեզ հետաքրքիր չէր:

– Այսօր հետախուզության ձևերը երևի շատ են փոխվել, իսկ հիմքը մնացե՞լ է, և ո՞րն է այդ հիմքը:

– Հիմքը կրկին ու կրկին հայրենիքն է, սերը առ հայրենիք: Գլխավոր նպատակը հայրենիքին ծառայելն է:

– Իսկ այսօր խորհրդային տարիներին եղած հետախուզության ավանդույթները պահպանվե՞լ են, թե ամեն ինչ շատ է փոխվել, ամեն ինչ շատ է նոր:

– Ես մանրամասն չգիտեմ: Բայց, անշուշտ, հետախուզությունը բարձր մակարդակի վրա է, համակարգը գործում է: Հետախուզությունը միշտ եղել է ու կլինի: Առանց դրա անհնարին է:

– Իսկ Դուք տեղյա՞կ եք՝ Հայաստանն ինչպիսի՞ հետախուզություն ունի:

– Անկեղծ ասած, չգիտեմ: Բայց համոզված եմ, որ հետախուզական համակարգ գործում է: Չկա մի երկիր, որ չունենա այն:

– Այսօր Հայաստանում ոչ պատերազմ է, ոչ խաղաղություն: Ունենք ղարաբաղյան խնդիր: Այս պայմաններում հետախուզության դերն ինչպիսի՞ն է:

– Հայաստանը պետք է ունենա ուժեղ հետախուզություն, որ կարողանա դիմադրել: Այդպիսի բա՞ն կլինի՝ ամեն օր երիտասարդներ են զոհվում սահմանին: Այդ հարցը լուծելու համար հետախուզության դերը կարող է որոշիչ լինել:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

loading...
Նա գնեց մեքենա և դիմացի նստարանի մոտ գտնվող դարակից հայտնաբերեց այս նամակը, որը տակնուվրա արեց ամեն ինչ Երևանի քաղաքապետի շնորհակալագրեր՝ բարեխիղճ տնտեսվարողներին Երկրպագուներից մեկը պատրաստվում է 0.5 լ «Նոյ» ուղարկել Հենրիկ Մխիթարյանին Կանցկացվի «Բաց դռների օր» առողջապահական ակցիա Յուրաքանչյուր հինգշաբթի մայրաքաղաքի վարչական շրջաններում կազմակերպվում են բնակիչների ընդունելություններ Վճարովի ավտոկայանատեղերի համար 2018թ. տեղական տարեկան վճարը կարող եք վճարել դեկտեմբեր ամսից Թեստ. Կանխագուշակեք Ձեր ապագան Դստերը տաքացնելու համար 1մլն 964 հազար դոլար է այրել. իր զոհերին անձամբ սպանող հանցագործը Արմեն Պետրոսյանը` «Ֆուլ Հաուս»-ը «հոր դուքյան» անվանողի և Միհրանի ու Արփիի միջոցով ռեյտինգ ապահովելու մասին Ի՞նչից պետք է խուսափել սեքսից հետո Պերեսը դժգոհ է «Ռեալ»-ի 3 ֆուտբոլիստի խաղից Ինչպիսի՞ եղանակ սպասել առաջիկա օրերին Վոլոչկովան սեր է խոստովանել ռուսական էստրադայի փոփ արքա Ֆիլիպ Կիրկորովին Ինչ չի՛ կարելի երբեք անել դեկտեմբերի 31-ին՝ ըստ ժողովրդական հավատալիքների. Իսկ դուք երբևէ խախտե՞լ եք դրանք Ժոզե Մոուրինյոն թիմում տեղ չունի Հենրիխ Մխիթարյանի համար Ո՞ւմ և ինչի՞ պատճառով Էլեն Ասատրյանն ու նրա սիրելին բաժանվեցին. դերասանուհին անկեղծանում է առաջին անգամ Ամուսնու սպանությունը պատվիրել էր կինը 20 հազար դոլարով. մանրամասներ Երեւանում կատարված սպանությունից Մարադոնա. Ռոնալդուն ասել է, որ լավագու՞յնն է աշխարհում. նրան ասեք, թող չհիմարանա Ամենասարսափելի ՀԱՅ «օրենքով գողը». Նրանից դողում է ողջ աշխարհը… Հետաքրքիր Բացահայտում. Պարզվում է ժամանակին Նազենի Հովհաննիսյանը և Ավետ Բարսեղյանը սիրավեպ են ունեցել Աշխարհի մարմնավաճառները. այդքան տարբեր ու այդքան նման Գերմանիայում 145 կգ կշռող կինն ընկել է լոգարանի մեջ և չկարողանալով դուրս գալ՝ մի քանի օրից մահացել Տղամարդը` չնայած կնոջ աղերսանքներին, նրան ստիպել է խմբակային սեքսով զբաղվել (չափահասների համար) Ահա թե իրականում ինչպես սպանվեց Արամ Ասատրյանը. մահվան առեղծվածը բացահայտված է 70 տարի առաջ այս վայրում ավտոմեքենաների հասարակ խցանում էր․ Հետո բոլորը պարզապես լքեցին իրենց փոխադրամիջոցները և հեռացան․ Պատճառն իրոք անհավանական է
Ամենաընթերցված
Արգամ Աբրահամյանի նախաձեռնած բարեգործական ծրագրերը... «Է՜՜խխխ ուր է Հայաստանում մարդ». իրեն հաղորդավարու... Առաջարկվում է Երևանում ունենալ Զարուհու նրբանցք Վերջապես. Էմմին ամուսնու հետ լուսանկար է հրապարակե... Հայ աստղեր, ովքեր «փայլում» են իրենց տգիտությամբ. ... Տաթևիկ Ադումյանին և Վաչե Ամարյանին կրկին միասին են... Ալինա Մարտիրոսյանը ամուսնու հետ նոր լուսանկար է հր... Շնորհակալ եմ բոլոր նրանց, ովքեր մասնակցեցին այսօրվ... Հովիկ Աբրահամյանի շնորհավորական ուղերձը Տեղական ին... Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը շնորհավորել է Տե... Ինչո՞ւ է ՊԵԿ-ի «հատուկ գործողությունների» թիրախում... Ստիպել աշխարհին հայկական սպորտին վերաբերվել «հավաս... Տարոն Մարգարյանը շնորհավորել է Սոցիալական աշխատող... Հայաստանն ու Գազպրոմի վտանգները․տնտեսական լիկբեզ Վարդան Հարությունյանի կողմնակալ վերաբերմունքը «ընկ... Գագիկ Ծառուկյանը հավատարիմ մնաց ցանկացած խնդրին լո... «Կուզեք նեղացեք, հիասթափվեք ինձանից, բայց…»․ Լուսի... Այսուհետ Նոյ-Գուչչի համատեղ բրենդն աշխարհին կներկա... «Նոյ-Գուչչի» բրենդը ըստ արժանվույնս ներկայացնում է... «Գուչչի Նոյ» հայ-իտալական բրենդը նոր էջ է Հայաստան...
website by Sargssyan